१ “बाबु !” “ओ देवता बाबु !” “सुन्नु भएन ?” अखबारका पङ्क्तिबाट आँखा हटाएर मैले आगन्तुकपट्टि हेरेँ । उसका हातमा एउटा...
पूरै पढ्नुहोस् →१ विधवा गौरीका शरीरमा यौवनका चिह्नहरू भरिँदै आए । अङ्गप्रत्यङ्गबाट माधुर्य र लावण्यको विकास हुन लाग्यो । यौवनका साथसाथै वेशभूषा,...
पूरै पढ्नुहोस् →१ शोभा बेलुकीपख कौसीमा उभिएर सुकाएका लुगाहरू बटुल्न लागेकी थिइन् । रामु भऱ्याङ्मा ढ्वाङढ्वाङ गर्दै हतारहतारसँग उक्लेर आयो र शोभाका...
पूरै पढ्नुहोस् →१ असारको महिना थियो । दिउँसोको टन्टलापुर घामका मारे किसानहरू मेलो छोडेर चौतारामा बसेका थिए । कुलोमाथि चौतारो, कुलामुनि आसामरु...
पूरै पढ्नुहोस् →नेपाली समाजका समसामयिक विषयमाथि कटाक्ष गरिएको उक्त नाटकमा घरको कलहले बालबालिकामाथि पर्ने असरको दृष्टिगोचर गर्ने बताइएको छ ।
पूरै पढ्नुहोस् →संसारका दुःखद् पीरले अलिकता पनि छोएको थिएन । अलिकति पढ्नु र दिनरात हाँस्नु–खेल्नु सिवाय अरू केही काम थिएन । कति...
पूरै पढ्नुहोस् →नौलीको स्वर सुनेर लक्ष्मीले आँखा उघारिन् । सुभद्रालाई आफ्ना सिरानमा बसेको देखेर सुस्तरी लर्बराएको स्वरले भनिन्, “दिदी, तपाईंको दर्शनलाई एक...
पूरै पढ्नुहोस् →आधुनिक नेपाली कथा साहित्यको उदयका साथसाथै उदाएका कथाकार गुरुप्रसाद मैनाली आख्यान विधाको कथासाहित्यका एक विशिष्ट व्यक्तित्व हुन् । वि.सं.१९५७ मा...
पूरै पढ्नुहोस् →गुरुप्रसाद मैनाली (स्थान: चामेको घरको आँगन। छेउमा जूठेल्ना र अर्कोपट्टी भैंसीको गोठ छ। समय साँझ पख। चामे खेतमा काम गरेर...
पूरै पढ्नुहोस् →नेपाली साहित्यमा गुरुप्रसाद मैनाली बिर्सनै नहुने नाम हो । मौलिक कथाकारितामा सधैँ मैनालीको नाम अग्रभागमा आउँछ । सामान्य भाषामा आमजनताको...
पूरै पढ्नुहोस् →