खेल इतिहासले

एउटामात्र फोटो अट्ने एकपाने एल्बम दिएर

त्यसमा फोटो भर्न लगायो भने मलाई

माफी मागेर धेरै प्रिय खेलाडीहरूसँग

प्रेमले सजाउने छु

फुटबलको सगरमाथामाथि उभिएको तिम्रो तस्बिर !

काँचको पर्दामा जब हेर्छु तिम्रो खेलकला

मलाई सधैँ लागिरहन्छ-

फुटबल मैदानका हरिया पानामा

तिम्रा जादुई खुट्टाले लेखेका सार्वकालिक महान् शुक्तिहरू

खट्खट् खिपिरहेछ मैदानको हावाले,

जसलाई हावाका सन्तानहरूले गर्वसाथ सुनाइरहने छन्

पृथ्वीको अन्तिम पुस्तासम्म ।

जब जब तिमीलाई देख्छु

हरियो घाँसे मैदानमा नाचिरहेको कुनै नर्तकजस्तो देख्छु

जसको खुट्टामा बल यसरी नाच्छ

मानौँ मैदानले आफ्नै लय भेट्टाउँछ

मानौँ विजयले आफ्नो दिशा भेट्टाउँछ ।

ओ जादुगर !

कुन जैविक चुम्बक छ तिम्रो खुट्टामा ?

जब नाच्न थाल्छन् तिम्रा खुट्टाहरू हरियो मैदानमा

खरायोको जस्तो चपलता

र मृगको जस्तो सन्तुलन पक्रेर

मानौँ, तिम्रो खुट्टाको चुम्बनमा

स्वयम् बलले पनि आफूलाई प्रेमी सम्झिन्छ !

जीवनको कठिन यात्रा हिँड्दा हिँड्दा

आफ्नै सपनाका कैयन उडानसँग समेत

भैसकेछ मोहभंग मेरो,

छुटेछन् कैयन् रहरहरूसँग फेरि भेट हुने रहर,

ओ आङ्कारा मेसी

कस्तो नशा हौ तिमी ?

जसलाई पटक पटक पिइरहने रहर लाग्छ

यस्तो लाग्छ,

कि तिमी मैदानमा उत्रिँदा

स्वयम् फुटबललाई पनि तिम्रो भर लाग्छ !

तिमी एक मौन साधक, जो कर्मलाई नै जीवन ठान्छौ

जीवनलाई नै कर्म मान्छौ

फुटबलमा सङ्गीत भर्ने झरना, नदी र समुद्र हौ तिमी

फुटबलमा चित्रकला गर्ने मौसम, सूर्य र भूगोल हौ तिमी !

मुटु हौ तिमी

जहाँ फुटबलको युग धड्किन्छ !

ओ मसिहा मेसी

रोजारियोको प्रिय शिल्पकार !

तिमी विरुद्ध घातक ट्याकलहरू हुँदा

म दुख्छु

तिमी चितुवाझैँ उफ्रेर विपक्षीलाई परास्त गरिदिन्छौ

तिमी विरुद्ध घृणाको आगो सल्किँदा

म जल्छु

तिमी फिनिक्स चरा भएर फेरि जन्मिदिन्छौ ।

बुद्धको जन्मदेशमा बसेर सोचिरहन्छु म

फुटबलको असाधारण बाटो खनेर/पछ्याएर

निर्वाण प्राप्त कुनै नयाँ बुद्ध हौ तिमी सायद,

आफूले आफैलाई ईश्वर ठान्ने

न कुनै अहङ्कारको लेस मात्र छ तिमीसँग

न छ कुनै तुच्छ गाली प्रतिद्वन्दिप्रति,

सफलताको यति उच्च उडानपछि पनि

तिम्रो खुट्टा कसरी सधैँ जमिनमा जोडिएको छ ?

ओ फुटबल महाकवि !

पिचबाहिर शान्त र विनम्र तिमी

जब उत्रिन्छौ पिचमा

त्यहाँ कलाले कसरी यति अनमोल खल्बली मच्चाउँछ ?

तिमी बनेकाछौ मनोचिकित्सक मेरा लागि

किनकि

जब जब उदासी आएर कोट्याउन थाल्छ जीवनको खोकिलामा

म आँखाले छाम्न थाल्छु पर्दामा तिमीलाई

तिम्रो जादु हेरेपछि म बिल्कुल निको हुन्छु !

‘कहिल्यै रेकर्ड नपछ्याऊ

अहङ्काररहित कर्म गर्यौ भने

स्वयम् रेकर्डले तिमीलाई पछ्याउनेछ‘

तिमीले भनिरहेझैँ लाग्छ ।

सोच्छु-

सपना पछ्याउँदै पछ्याउँदै टेकेँ भने कुनै दिन

जीवनको सर्वोच्च चूली सगरमाथा, जहाँ टेकिसकेका छौ तिमीले

प्रेमले पुकार्नेछु तिम्रो नाम बुद्धसँगै

जसका लागि तिमी बिल्कुल लायक छौ ।