दुइटा कथा, रङ्गमाला र दाइजो लेखिसकेको थिएँ । दुवै कथालाई डिजिटल पत्रिका ‘तपाईंको आवाज’ र ‘साहित्य सङ्गम’-मा छपाउँदा अपार सकारात्मक...
पूरै पढ्नुहोस् →कामना र कल्पना एउटै आमाका छोरीहरू थिए । एउटै संस्कारमा हुर्किएका । बाल्यकाल उस्तै तरिकाले बित्यो । सानोसानो कुरामा निकै...
पूरै पढ्नुहोस् →शिक्षिकाको पेशामा पच्चीस बर्ष बिताएँ, एकल महिला भएर पनि छोरालाइ राम्रो शिक्षा र संस्कार दिएर हुर्काएँ । त्यही छोरा अहिले...
पूरै पढ्नुहोस् →बर्खा आफ्ना अन्तिम दिनहरूमा काठमाडौँको खाल्डोलाई भिजाउने प्रयत्नमा थियो । घडी हेरेँ । पौने छ बजिसकेछ । ओहो ! छ...
पूरै पढ्नुहोस् →सन्देश एक बैठकमा बसेको थियो । उसका आँखा वक्तातिर तेर्सिएका थिए । उदास मुहार लाएर बसेको उसको फोन बारम्बर उज्येलिन्थ्यो,...
पूरै पढ्नुहोस् →किन सौन्दर्य मात्रै अन्तर्राष्ट्रिय हुन्छ ? किन आँसु र पसिना अन्तर्राष्ट्रिय हुँदैन ? किन धनी र धन मात्रै अन्तर्राष्ट्रिय हुन्छ...
पूरै पढ्नुहोस् →गाउँको मन्दिरमा सामान्यतया वर्षमा एक दुई पटक जति मात्र मुख्य गत पूजामा जान्थे हरिदत्त । विशेष केही भएछ, कसैले पूजा...
पूरै पढ्नुहोस् →कथा ६० को दशकको हो । कालेबुङको कञ्चन र नोभेल्टी सिनेमा हल मन्दिर, मस्जिद, गिर्जा र गुम्बाहरूभन्दा महत्त्वपूर्ण थिए हाम्रो...
पूरै पढ्नुहोस् →पुसको महिना थियो । आँखाभरि अनगिन्ती सपना र काँधमा जिम्मेवारी बोकेर सहर छिरेको रामे सहरको रमझम र बेथितिले “सहर”...
पूरै पढ्नुहोस् →उसको जीवनमा पूर्णिमा नै छ कि औंसीको रात लागिसक्यो म बेखबर छु । कतै समयको ग्रहणले निलिसक्यो कि ? स्वयम्भूको...
पूरै पढ्नुहोस् →वि.सं. २०६९ असार ७ गते शुक्रबार । ‘क. इन्दुको पत्ता लाग्यो ।’ म्यासेज आयो । भर्खरै ब्याडमिन्टन खेलेर फर्केको थियो...
पूरै पढ्नुहोस् →सहरको एक छेउमा छ त्यो चियापसल । सहरबाहिर भएकोले ग्राहकहरू त्यति आउँदैनन् । नजिकै रहेको एउटा पुरानो छापाखाना, फर्निचर...
पूरै पढ्नुहोस् →