रवीन्द्रनाथ ठाकुर

डुङ्गा

मैले मेरो डुङ्गा चलाउनै पर्छ।
सुस्त घन्टाहरू
किनारमा बित्छन् ….. अफसोस मेरो लागि !

वसन्तले फूल फुलाएर बिदा लियो ।
र अब ओइलिएका व्यर्थ फूलहरूको बोझले म पर्खिरहन्छु ।

छालहरू कोलाहल बनेका छन्, र छायादार गल्लीको किनारमा
पहेँलो पातहरू फड्कन्छन् र झर्छन् ।

कस्तो शून्यता हेर्छौ ! अर्को किनारबाट तैरिरहेको टाढा टाढाको गीतका टिपोटहरूसँगै
हावामा गुज्रिएको रोमाञ्चक अनुभूति हुँदैन ?