| प्रवीण ढुङ्गेल

गणेशमानलाई खत्तम हुनबाट बचाउने सिद्धिचरण

प्रवीण ढुङ्गेल २०८२ असार २० ०७:०१

युगकवि सिद्धिचरण श्रेष्ठका केही कविताहरू (जस्तै: मेरो प्यारो ओखलढुङ्गा, नेपाल, युगको उर्दी र खण्ड काव्य उर्वशी) पढेको याद छ ।...

पूरै पढ्नुहोस् →

गंकी : सानो किताब, विराट विषय (नवपुस्ता/समीक्षा)

प्रवीण ढुङ्गेल २०८२ असार १३ १२:०१

पुस्तकमा मध्य काठमाडौँमा रहेको परिवारकी एक नारीमा उमेरले युवावस्था थिचोले पनि बाँकी नै रहेको नारी मनोभावना, चिन्तन र सौन्दर्य-चेतको प्रसङ्ग छ...

पूरै पढ्नुहोस् →

श्रेयजको ‘बहुरूपी’ रूप

प्रवीण ढुङ्गेल २०८२ जेष्ठ २ १२:०१

‘जोगीले खरानी घसेजस्तै गेहुँको आँटा घसेर सेतो देखिएपछि मात्र नागरिकताको सिफारिसमा तोक लाग्छ भने म खेतमा धान लगाउँदिनँ मालिक पूरा...

पूरै पढ्नुहोस् →

समय त्रासदी : मानवीय र दानवीय मानवको लेखाजोखा

प्रवीण ढुङ्गेल २०८१ श्रावण २५ ०७:०१

मानव जति मानवीय छ त्यति नै दानवीय पनि छ । मान्छेभित्र हुने भावनात्मक क्षमता, समय र स्थितिलाई परिवर्तन अनुरूप अंगीकार...

पूरै पढ्नुहोस् →

अश्र : कति कविता, कति अ-कविता ? (समीक्षा/नवपुस्ता)

प्रवीण ढुङ्गेल २०८१ बैशाख २८ ०४:५२

कविताहरूमा हामीले आफ्नो समय, परिस्थिति, प्रेमाभास, विछोड, प्रेममा हुने/भोग्ने पागलपन, राधा-कृष्णवाला प्रेम किस्सा, सपना, पुकार, मुटु नै चिरेर दिने कुराको...

पूरै पढ्नुहोस् →