भीड आफैँ अँध्यारो हो दृष्टिविहीन हो स्वयम् ।
भीडमा मान आनन्द खोज्ने नै दीन हो स्वयम् ।।
।।१।।
यश, मान, सुरक्षाको दिन्छ विभ्रम भीडले ।
ब्युँझिँदा बेर भैसक्छ हान्दा थप्पड सत्यले ।।
।।२।।
पुग्छन् मान्छेहरू आफ्नो तौल नाप्न तराजुमा ।
शुद्ध तौल त नापिन्छ साँचो एकान्त ठाउँमा ।।
।।३।।
शान्ति एकान्तमा बस्छिन् एक्लै आनन्द बस्दछ ।
भीडमा पस्छ जो मान्छे भ्रममा खस्छ अन्ततः ।।
।।४।।


