बनूँ कर्मचारी अति व्यवहारी ।
निर्मल मुटुको र तनको सुघारी ।।
नरोजूँ म बङला नखोजूँ सवारी ।
बनूँ सर्वदा इष्ट सज्जन बिचारी ।।१।।
होओस् घाम चर्को हुरी हुत्तहुत्त ।
रमूँ कर्ममा दिनदिनै प्रवृत्त ।।
नबोलूँ कहिल्यै ´तिमी आऊ भोलि`।
के सक्किन्छ मेरो दिई मिष्ट बोली ।।३।।
न हुँ विचलित कुनै कोपबाट।
मुस्कान अबिरल दुई ओठबाट ।।
जति मिल्छ दाम उति खाऊँ माम ।
लालचहरूमा लगाऊँ लगाम ।।४।।
म दिऊँ सकेसम्म उत्कृष्ट सेवा ।
तुष्टि अरूको मेरो प्रीय मेवा ।।
सरोकारीलाई नमिलोस ठेस ।
झमेला नखेपून् , नखाऊन् हरेस।।५।।
कलम चोप्न पाऊँ म निष्ठा मसीमा ।
कलङ्कित हुनु छैन बुझ्छु म सीमा।।
छ बच्नु सधैं घुसका लोभबाट ।
नजन्मोस दुष्कर्म यी हातबाट ।।६।।
म उस्तै रहूँ ज्येष्ठ हुन् वा कनिष्ठ ।
म निष्पक्ष साना ठूलाका समीप ।।
बनूँ घामजस्तै अनि वायुजस्तै ।
सबै निम्ति उत्ति र उत्ति दुरुस्त ।।७।।