मैले हिँड्ने बाटोभरि काँडेतार लगाइदियौ
मेरो खुसीको दैलोमा गजबार लगाइदियौ ।

खुल्न खोज्ने झ्यालहरू थुनिदियौ तिमीले
उज्यालोको किरण नै छेकिदियौ हत्केलाले ।
पर्खाल लगाउने तिम्रो बानी कहिले मेटिएला ?
जिन्दगीको सारलाई कसले बुझाइदेला ?
हाँसो बोकी आएको थिएँ, आँसु बगाइदियौ
मेरो जिन्दगीको दैलोमा गजबार लगाइदियौ ।

विश्वासका कुन्युहरू आफैँ किन जलायौ ?
नजिकिँदै थिएँ म त दूरी किन बढायौ ?
ताल्चा लगाउने तिम्रो बानी कहिले सुध्रिएला ?
साँचो माया के हो भनी कसले बुझाइदेला ?
फूल रोप्न आएको थिएँ, काँडा रोपिदियौ
मेरो जिन्दगीको दैलोमा गजबार लगाइदियौ ।

काँडेतार चिरेर म कहिले बाहिर निस्कुँला ?
पर्खालहरू हटेपछि कहिले म मुस्काउँला ?
आकाशको कालो बादल कहिले हराउला ?
बादल फाटी उज्यालाले कहिले चुमिदेला ?
मेरो सानो संसारलाई किन रित्तो बनाइदियौ ?
मेरो जिन्दगीको दैलोमा गजबार लगाइदियौ ।