बाटो हिँड्दा सधैं हाँसेर बोल्ने निरोल्नी दिदी हिजोआज बोल्दिनन् । बाटामा उभिएर कसैसँग बात गरेको पनि देखिँदैन । हुन त...
पूरै पढ्नुहोस् →बिहान उठेर सोफामा बसेको थिएँ । निन्द्राले राम्रोसँग छोडेको थिएन । टिभी अगाडिको सानो टेबलमा फोन बज्यो । कसैले म्यासेज...
पूरै पढ्नुहोस् →सपन हट्टाकट्टा थियो । बलियो पनि उत्तिकै । रूख चढ्न सक्थ्यो । आलीकान्ला नाध्न सक्थ्यो । उस्तै परे उडेका चराको...
पूरै पढ्नुहोस् →बिहानको साढे तीन बजेतिर निद्राले छोड्यो । सिरानी नजिकको टेबुलमा मोबाइल राखेर सुतेको थिएँ । छामछुम गर्दै मोबाइल लिएँ ।...
पूरै पढ्नुहोस् →“सुन्नुभो ?” पुलिस चौकीनेर पुगेपछि कसैले पछाडिबाट बोलाएको सुनें । बजारको दिन, जताततै भीड छ । दशैंको हाट भएर होला,...
पूरै पढ्नुहोस् →निस्पट्ट अँध्यारो । बाँझो बारी झैँ खाली सडकमा जोडजोडले साइकल चलाइरहेको आवाज रातको खालीपनमा सामान्य भन्दा भद्र र भयानक सुनिरहेको...
पूरै पढ्नुहोस् →एउटा गैरसरकारी संस्थाले पूर्वी नेपालका केही जिल्लाहरूमा सञ्चालन गरेको परियोजनाको अनुगमन र कार्य प्रगतिको जानकारी लिन म पूर्वको भ्रमणमा थिए...
पूरै पढ्नुहोस् →भीडभाड र कोलाहलभन्दा पर पनि राजधानी शहर छ भनेर धेरैले पत्याउँदैनन् । काठमाडौँ उपत्यककाकै पूर्वी कुनामा हरियालीले भरिएको एउटा सानो...
पूरै पढ्नुहोस् →“मलाई बोलाउनु भएको हो सर ?” ढोका ढकढक गर्दै सबिन हाकिमको कोठामा छिर्यो । “हो, सबिन हैन तिमी ?” राघवले...
पूरै पढ्नुहोस् →कलाले मेरो गालामा प्याट्ट हिर्काई र भनी, ‘के सोचेको ?’ ‘ऐया !’ नदुखीकनै मैले दुखेको प्रतिक्रिया जनाएँ । ‘किन टोलाएको...
पूरै पढ्नुहोस् →आज बिहान उनलाई बार्दलीमा देखें । मेरो आँखा उनले कपालमा लगाएको मेहंदीमा पर्यो । साधरणतया उनी बिहान आठ बजे टिलिक्क...
पूरै पढ्नुहोस् →बोलसाङ लेक, निकै रमाइलो । पाखामा कताकति एक–दुईवटा घर देखिन्थे । भर्खरै फुलेको तोरीले ढप्प ढाकिएको भिरालो बगान, पहाडको देहमा...
पूरै पढ्नुहोस् →