माइलबा ! तपाईंको लेख्य नाम सुमानन्द पराजुली भए पनि तपाईंलाई मौखिक रूपले चिनाउने नाम जिम्माल सानो, जिम्माल माइलो, माइला, माइलदाइ,...
पूरै पढ्नुहोस् →दुवै जनाले धेरै पटक आफूलाई आफ्नो प्रेम सम्बन्धका बारेमा द्विविधा हुँदा रिम्पोछेले दर्शन दिएर सम्झाएको सपना देखेका थिए । भूटानी...
पूरै पढ्नुहोस् →अचम्म लाग्यो – कसरी सिर्जना गर्न सकें हँ मैले यति सुन्दर कविता ! सम्पूर्ण तत्त्वले परिपूर्ण । आफ्नो सिर्जन क्षमतामा...
पूरै पढ्नुहोस् →दृश्य-१ – के हेरेको यसरी ? – मेरो आफ्नो अनुहार । – तँ कहिल्यै मान्छेको स्तरमा पुगिनस् । – किन...
पूरै पढ्नुहोस् →गत हप्ता पवित्राले दोस्रो पटक कसैको शोकमा सेतो पोशाक लगाइन् । लगभग मलामीहरू घर फर्किसकेका थिए, तर पनि उनी माई...
पूरै पढ्नुहोस् →डाक्टरको क्लिनिकबाट कोठामा फर्केपछि प्रतापमान पछिल्लो दुई घण्टादेखि लगातार निराश भइरहेको थियो र निराश हुनुको कुनै हद नहुने कुरा ऊ...
पूरै पढ्नुहोस् →‘उम्म्.. म्वाँ ।’ ‘उम्म्.. म्वाँ । ‘उम्म्.. म्वाँ !! अ… प… र् णा… आइ लभ यू । पाताल, धर्ती र...
पूरै पढ्नुहोस् →अब उनीसँग आमाका असह्य पीडादायी यादहरू छैनन् । पत्नी वियोगको कहिले निको नहुने घाउ छैन । वर्षौंदेखि घर नफर्केको परदेशी...
पूरै पढ्नुहोस् →दिन ढल्दै जाँदै छ । जति जति दिन ढल्दै जाँदै छ, उति विनोदको छटपटी बढ्दै छ । ऊ बारम्बार हातको...
पूरै पढ्नुहोस् →“कुखुरी काँ !” भालेको पहिलो डाँकमै मनकुमारी जुरुक्क उठिन् । पूर्वको ज्योतिले धर्तीलाई स्पर्श गरेकै थिएन । सामान्य सुची सकेर...
पूरै पढ्नुहोस् →“भविष्य बनाउन राजधानी छिरेको यार, यहाँ आएर त भविष्य झन् डामाडोल भए जस्तै लाग्छ ! कहाँ गगन चुम्ने ख्वाब देखेको थिएँ,...
पूरै पढ्नुहोस् →मध्य साउन महिना चलिरहेको छ । घाम लाग्दा उकुसमुकुस र असिनपसिन हुनुपर्छ । माथि झुन्डिएको सिलिङ फ्यानलाई पनि गर्मीको राप ...
पूरै पढ्नुहोस् →