१.
मुटुभित्र बारुदको खेत बोकी हिँड्नेहरू
सपनाका चिहानमा भविष्यको बीज रोप्नेहरू
जनताको पसिनाले सिंहासन चम्किँदा
न्याय आफैँ चिच्याउँछ “म तिम्रै घरको भित्तामा छु ।”
२.
अधिकारको हाटमा आवाजहरू बिक्छन् आज
सत्यहरू भीडभित्र लुलो पारिएर हिँड्छन् आज ।
इतिहास भने घाउको स्मृतिमा उम्रने रूख हो
सत्ता त्यो छाया मात्र जसको जरा डरको माटोमा छ ।
३.
संविधान ती अक्षर हुन् जुन चेतनाको रगतले पोखिएका छन्
तर कागजमा मात्र बाँचे भने, ती मुर्दाघरका फूल हुन्छन् ।
स्वतन्त्रता त्यो चरा हो जसको पखेटा साहसको हावामा फैलिन्छ
यदि साहसै हरायो भने, त्यो पिँजराको आकाश मात्र हुन्छ ।
४.
तर अझै केही मानिसहरू बाँचेका छन्
जसका मनभित्र राष्ट्र अझै पहिलो पटक जन्मिन बाँकी छ ।
उनीहरूले अँध्यारोलाई सोधेका छन् एउटै प्रश्न
“के तिमी सूर्य हौ, कि मेरो मौनता नै तिम्रो सिंहासन हो ?”