(लघुकविता)
आमाले लाएको
मङ्गलसूत्र होस् वा तिलहरी
प्रेमीले लाएको औँठी होस्
या पशुपतिले लगाएको जलहरी
अथवा लासको मुखमा राखिदिएको
त्यो सानो टुक्रो सुनदेखि
बेवारिस किलोका किलो सुन होस्
आखिर सबै सुन नै हुन्
मात्र स्थान, महत्त्व र गुणमा फरक छ ।
फरक छुट्याउन सके मात्रै
सुन पनि सुन हुँदो रहेछ ।
सुन लाउनेबित्तिकै सबै राम्रो
वा नलाउनेबित्तिकै सबै नराम्रो
अथवा सुन लाउने सबै खराब
र नलाउने सबै असल
त्यो पनि कहाँ हुन्छ र !
मान्छे राम्रो–नराम्रो चिन्नलाई त
सुनको टलक हेर्नुअघि
ऊभित्रको गुण हेर्नुपर्दो रहेछ ।