मुखमा गाँस हाल्दा-नहाल्दा तिमीहरूको याद आउँछ
प्रिय खगेन्द्र प्रसाद, प्रिय रुद्रकली
तिमीहरूले खायौ कि खाएनौ ?
प्यास लाग्दा नारायणी पायौ कि पाएनौ ?
सातै वर्षका बालक त हौ तिमीहरू
आमाको काख र बाबाको हात कहाँ मात्रै खोजेनौ होला !
भोक, तिर्खा र अनिद्रा बोकेर चितवनको आँगन र नारायणीतीर
कसलाई मात्र सोधेनौ होला !
म मेरो जिन्दगीसँग त विवश थिएँ-थिएँ
आज तिम्रो जिन्दगीसँग पनि विवश छु
तिमीहरूलाई म कसरी बुझाऊँ
मोलमोलाई र बेचबिखनको
आलोपालो नै हाम्रो जिन्दगी भएको छ।
पालैसित
म विप्रेषणको नाममा बेचिइरहेको छु
तिमी उपहारको नाममा बेचिइरहेका छौ !