मानवता
धर्मभन्दा अगाडि उभिने
नाङ्गो सत्य हो
जहाँ मन्दिर, मस्जिद
चर्चभन्दा पहिले भोकाएको पेट देखिन्छ।
मानवता
ठूलो भाषण होइन
सानो करुणा हो
रोइरहेको आँखालाई
नाम नसोध्दै पुछिदिने हात ।
मानवता
कानुनले छुटाएका खाली ठाउँहरूमा
मनले दिएको इमानदार उत्तर हो
जहाँ नियम मौन हुन्छन् र विवेक बोल्छ ।
मानवता
जात, रङ्ग, देशको घेराभन्दा बाहिर
सास फेर्ने साहस हो
“ऊ” र “म” को बीच
पर्खाल भत्काउने सबैभन्दा शान्त क्रान्ति ।
हामी धेरै कुरा जान्दछौँ
तर मानव हुन बिर्सँदै छौँ
किनकि ज्ञान बढ्दै जाँदा संवेदना घट्दै छ ।
मानवता
इतिहासको पाना होइन
आजको व्यवहार हो
र भोलिको संसार यसैमा निर्भर छ ।

