आशा छ
मभित्र सञ्चित रहरका कोपिलाहरू
पहिलो सूर्यकिरणको स्पर्शले फक्रून्, फुलून् ।
अनुहार नै उज्यालो बनून् ।
नयाँ उत्साह बोकेर हरेक बिहान
म सम्भावनाको यात्रा सुरू गर्छु
कर्तव्यको बाटो पछ्याउँदै
भोलिको उज्यालो जोहोमा ।
म नदीझैँ बग्छु
चट्टानले रोक्न नसक्ने
मेरो बहाव कर्मकै नामले चिनियोस् ।
कर्मवीर सिपाहीझैँ उभिएर
हरेक चुनौतीसँग जुध्न म प्रतिबद्ध छु ।
आशा छ
मानवीय जीवनको कथा लयमा बगिरहोस् ।
कल्पवृक्षका गहिरा जराझैँ सन्तानका सुखहरू फैलून्
आस्थाको सगरमाथा चुम्ने सामर्थ्य मिलोस्।
फूलको सुगन्ध बोकेको हावाझैँ
विदेशबाट स्वदेश पुगूँ
सीप र प्रविधि बटुलेर गाउँका पाखा–पखेरा सिँगारूँ ।
मभित्र राष्ट्रप्रेमको तागत छ
आमाको आशीर्वाद छ
लाग्छ, म अजेय छु ।
आशा छ
शान्त बनोस् मानव बस्ती
सङ्गीतझैँ बगिरहोस् जीवन ।
कुनै मोडमा दुर्घटनाको कालो छायाँ नदेखियोस् ।
मानिसको हृदयाकाशमा
इन्द्रेणी सपना उदाइरहून्
दुःखका बादल हटून् ।
पत्थरको काखमै पनि
कर्मका फूल फुलून्, मीठा फल लागून् ।
धेरै चाहिएको छैन
शान्ति होस्, समृद्धि होस् ।
वैमनस्य झरून् मनबाट
जीवनका हरेक पाइला–पाइलामा
सुखको उज्यालो टल्किरहोस् ।
यही हो मेरो अपेक्षा
मानिसलाई चाहिने जति
खुसी संसारमा भरिपूर्ण होस्।