एक समय थियो, विदेश सपना थियो
यो समय छ, देश सपना बनेको छ ।
यस्तो समय थियो, पैसाकै लागि निद्रा बेचियो
आज राम्रो ओछ्यान छ अनि रातभरि छटपटी !
बुबाले खाडीबाट जोडेको खेत बेचियो
दशक बित्यो, मैले फर्काउन सकेको छैन ।
आफ्नै मेहनतको पसिना मीठो भएर होला
छोराको बजारिया चामल ठुस्स गनाएको छ बालाई ।
हुन्छन् आफ्ना सपनाका घरहरू, महलहरू
निसन्देह बनाइनुपर्छ मजबुत इँटाहरूले ।
मैले घरको छत बलियो बनाउने आशमा
निस्किएँछु एउटा ठुलो पारिवारिक खाडल खनेर
जसलाई पुर्न
मैले ट्रकका ट्रक भावनाहरू खन्याएको छु
ट्याङ्करका ट्याङ्कर आँसुले हिल्याएको छु
र लगाएको छु
उमेरको भारी बुलडोजर !
आमाको छातीको एक्स–रे गरेर हेर्दा मेरो फोटो देखिएपछि
टेक्निसियनले मेसिन बिग्रियो कि भनेर जाँच गरेछ रे !
म छक्क परेँ
मेरो देशले यस्तो अब्बल मेसिन कहाँबाट मगाएछ ?
त्यो अस्पतालको डाक्टरले के निको पार्थ्यो आमाको बिमारी
उहाँलाई चट्टै निको पार्ने औषधी त म यता छु !