त्यहाँ गएर के गर्नु ?
मेरा त सबै यतै छन् ।
यी दृश्यहरू
मीठा स्वादहरू
मधुरा ध्वनिहरू
मायालु स्पर्शहरू
न्याना छातीहरू
अँगालोभरिका प्रेमहरू
सबै यतै छन् ।
साँच्चै, त्यहाँ गएर के गर्नु ?
कोसँग गुनासो गर्नु ?
रिसाउनु कोसँग ?
कोसँग पोख्नु प्रेम ?
यो मोह, यो माया
यो देह, यो रूप
यो संसार, यो जञ्जाल
यी मान्छेहरू
मलाई यिनै प्यारा छन् ।
मलाई इन्द्रियहरूको भोग प्यारो छ
बोलीले मनलाई सुम्सुम्याउँछु
जिब्रोले जीवनको स्वाद चाख्छु
चर्मले आत्मासम्म छुन्छु
कानले एउटा जिन्दगी सुन्छु
आँखाले प्रेमको अनाकार देख्छु ।
त्यहाँ गएर के गर्नु ?
जाँदा म मात्र जान्छु ?
कि जान्छन् प्यारा इन्द्रियहरू मसँग ?
अनुभूतिहरू जान्छन् ?
यो सम्बन्ध, यो प्रेम
के यी मसँगै जान्छन् ?
के मेरा प्यारा मानिसहरू मसँगै जान्छन् ?
केही नहुँदा पनि
यहाँ सबथोक छ।
केही स्मृतिहरू छन् सम्झिरहन्छु
केही विस्मृतिहरू छन् भुलिरहन्छु ।
स्मृतिका धुमिल पदचापहरू
सम्झिए-सम्झिए जस्तो लाग्छ
दुःख बिसाएका चौतारीहरू
बिर्सन थाले जस्तो लाग्छ ।
त्यहाँ गएर के गर्नु ?
कल्पना र आशाहरू यहाँ छन्
सम्झनाका डङ्गुरहरू यहाँ छन् ।
हात छुट्न लागेको बेलामा
आँखाबाट झर्न लागेको आँसुको
दिन ढल्न लागेको यो साँझमा
घाम झुल्किन लागेको त्यो बिहानीको
त्यो झरीको, त्यो बाटोको
त्यो साँझको, त्यो माटोको
सम्झना र बिर्सनाको
प्रेम, आसक्ति र तिर्सनाको।
यो संसार, यो सर्कसको
त्यो कोलाहल, त्यो कर्कसको
राम्रोको के कुरा भो र यो संसारको ?
नराम्रैसँग पनि मलाई प्यार छ !
मलाई यी सम्झनाबाट छुट्नु छैन
मलाई बाँधिन मन छ
मलाई मुक्त हुन मन छैन ।
किन छुट्नुपर्छ आखिर हामी ?
म मेरै अधीनमा किन छैन आखिर ?
किन सक्दैन आखिर
एउटा जिन्दगी अर्कोसँग नछुटिन
एउटा जिन्दगी आफैँसँग नछुटिन ?
आखिर किन जानुपर्छ हामी त्यहाँ ?
खासमा, त्यहाँ गएर के गर्नु ?