समय रफ्तार लिन्छ
र लिइरहन्छ ।
समय
न भूत, न भविष्य
उसँग साथ छ त वर्तमान ।
समय
अभेद्य छ, अविराम छ
अजेय छ, अनश्वर छ ।
समय शाश्वत छ,
समय अनन्त गतिमा छ
किनकि
समय कालजयी छ
समय निरन्तर चलिरहन्छ ।
सूर्यका वायुपङ्खी रथसँगै
अविराम, अविश्राम ।
समय, सबैको साझा
समय सबैसँग समान छ
वर्गीकृत हुँदैन समय
आफ्नै प्रवृत्तिले बन्दछ
राम्रो, नराम्रो समय ।
तर समय
भोलिको किरणको लालिमासँगै
कसैको भाग्य कोर्ने रेखा बन्न सक्छ ।
हिजो समय बलवान् बनेर
कसैको निधार चम्काएको थियो
आज त्यो उज्यालो
अरू कसैको आँगनमा
उज्यालो बनेर परेको छ ।
हिजो समय चलायमान पार्ने
नीति, नियम र निर्णय
आज
अरू कसैले पाखुरी बजार्दैछ
समयको गतिसँगै ।
समय स्वभावले गतिमान छ
समयको चक्रीय गति
कसैले बुझे, कसैले बुझेनन् ।
समयको गतिसँगै हिँड्न सिक
तर ईर्ष्यामा जल्न होइन ।
जब समयले संस्कार सिकायो
परिवर्तनको शङ्खनाद गुञ्जियो
तिमीभित्रको चक्षु खुलेन ?
कसैको पेवा बनेन समय
यो त साझा सम्पत्ति हो
सबैका लागि समान ।
जगतद्रष्टाले
जन्मअघि नै बाँडिसकेको
अवण्डा
सबैको
जन्मजात अधिकार ।
यो प्राकृतिक हो, स्व–उत्पादन हो
स्वतःस्फूर्त, अनवरत प्रवाहित ।
परा–प्रकृति, सारा ब्रह्माण्ड
समयमै आश्रित
समयद्वारा नियन्त्रित ।
तर तिमीले समय बुझेनौ
बुझ्ने प्रयास पनि गरेनौ
दोष त्यहीँ जन्मियो ।
जसले समय बुझ्यो
उसले उपयोग गर्यो ।
जसले समय गुमायो
उही अनुपयोगीको भार बोकेर
तल झर्यो
समय अझै बगिरहेछ…
सायद
तिमीलाई फेरि एकपटक
आफैँलाई चिन्ने अवसर दिँदै ।
समय
प्रतीक्षा गर्दैन
तर चेतनाको
सधैँ ढोका खुला राखिरहन्छ ।
समयसँग
जसले चाल मिलाउँछ
उही जीवनको यात्रामा
पतनभित्र पनि सम्भावनाको बीउ भेट्टाउँछ ।
किनकि समय
परिवर्तन मात्र पनि होइन
यो त
मानिसलाई मानिस बनाउने
अदृश्य गुरु पनि हो ।
र अन्तत
समयको विशालतामा
अहंकारका ढुङ्गाहरू टिक्दैनन्
टिकिरहन्छ त केवल
सत्कर्मका उज्याला छापहरू ।
किनकि समय स्वयं
कालको प्रवाह हो
कालजयी
अनन्त, अविश्राम र अजेय ।