आँखाभरि रहरका सपनाहरू बोकेर
गाउँ छाडेको ऊ
थाहा छैन आज सहरको
खै कुन गल्तीमा आफ्नो जीवन खोजिरहेछ ?
आफ्नो अस्तित्व खोजिरहेछ
जीवनको महत्त्व खोजिरहेछ ।
भोकमा खानु छैन,
निद्रामा सुत्नु छैन।
आफ्ना रहर र सपनालाई टार्न
दिनदिनै आफ्नो जिन्दगीलाई खुम्च्याउन बाध्य भइरहेछ
रहरको भोकलाई गरिबी र आवश्यकताको अचारसँग
कपाकप खाइरहेछ ।
तिर्न नसक्दा घरबेटीको भाडा
एक पटक गाउँको आफ्नो जीर्ण बुढो घरलाई सम्झिन्छ
परिवारको इच्छा र आवश्यकतालाई सम्झिन्छ
र सम्झिन्छ आफ्नो वास्तविकतालाई ।
सकिरहेको छैन उसले
घरको छानो फेर्न
भोकमरीले भरिएको रात टार्न
आमाबाबुको रहर पूरा गर्न
आफ्नै घरको इज्जत फेर्न र
गरिबीले च्यापिएको साहुको ऋण तिर्न ।
सम्झिरहेछ आफ्नो बाबुले दिएको अर्ती अनि उपदेश
तर उसलाई केले, कता तानिरहेछ?
खै ऊ किन विरक्तिएछ ?
छैन उसको मनमा धीरता
बगिरहेछन् असरल्ल आँसुका धारा
र भइरहेछ उसको जीवन बेवारिसे ।
एउटा गाउँले गरिब आज आफ्नै जिन्दगीदेखि हार खाएर
मृत्युवरण गर्न पुगिसकेछ ।