रातकी उज्याली
दुःखकी सारथि
मेरी प्रियतमा
मेरी साथी !
आज सहरको कृत्रिम उज्यालोले
उनी हराएकी छिन्
मेरी अबला रानी
प्यारी जुनकीरी ।
आफ्नो मिठो धुनले रातलाई जगाउँथिन्
आफ्नो उज्यालोले सबैलाई सतर्क गर्थिन्
गोरेटो र भिरपाखाको मार्गदर्शक थिइन् उनी
औँसीको अँधेरी रातमा उज्याली तारा थिइन् उनी ।
सुखमा सकुन, दुःखमा प्रिय बन्थिन्
एउटै आँगन, एउटै बारी
सबैमा उनी मिलनसार थिइन् ।
के भएछ आज मेरी प्यारी जुनकीरीलाई ?
उनी सहरको उज्यालोबाट फर्किएकी छैनन्
उनको कलात्मक प्रस्तुति
गोरेटो र भिरपाखामा छर्न सकेकी छैनन् ।
मलाई एक्लै छाडेकी छिन्
कुवाको भ्यागुतालाई झैँ गरी
प्यारो गाउँको रजामन्दीमा ।
आज प्रकृतिबाट उनी टाढा भएर
घर, गाउँ र गोरेटोमा
हामीलाई आफ्नोपनको महसुस गराउँदै छिन्
आफ्नो जुनेली रङ हाम्रो सम्झनामा छाडेकी छिन् ।
उनी प्रकृतिबाट ओझेलमा छिन्
मेरी प्यारी जुनकीरी,
जसलाई आज म खोज्दै छु ।