मेरो मस्तिष्कको
कुनै कुनामा झुन्ड्याइएको
टिक-टिक, टिक-टिक
दाइँ हालिरहने भित्ते घडीबाट
अलिकति समय चोरेर
म खेती गर्छु सपनाको।
विश्वासभित्र बाँच्नेहरूका
आन्द्राबाट
निस्कने आर्तनादसँगै
बगिरहने आँसु सँगालेर
म सिँचाइ गर्छु सपनाको।
उखेलेर भविष्यहरू
निमोठेर भरोसाहरू
मेटिने गरी आफ्नै
हत्केलाका हस्तरेखाहरू
म गोडमेल गर्छु सपनाको।
एक दिन तिमी
बुट बजार्दै आउँछौ
मलाई हत्कडी लगाउँछौ
र
कठघरामा उभ्याएर
न्यायाधीशसामु भन्छौ
“यसले कुनै अनुमतिबिना
कुनै तिरो र कर नतिरी
सपना देख्ने कुचेष्टा गर्यो
श्रीमान्
दुस्साहस गर्यो ।
यसलाई
मृत्युदण्ड दिइयोस् ।
हो श्रीमान्
यदि तपाईं पुनर्जन्ममा
विश्वास गर्नुहुन्छ भने
यसलाई
फेरि जन्मनै नपाउने गरी
मृत्युदण्ड दिइयोस् ।”