लहर छचल्काउँदै बग्ने जीवित
झरनाको
सपना-प्यासी मनले
पखेटा फर्फराउँदै उड्न सिकेको थियो
सपना पछ्याउने एक
बगाल चराहरूको चिरबिरसँगै ।
स्रोतको बहाबसँग
बग्दै बटुल्ने गरेको थियो
बिहानी सूर्य-चम्किलो चौरको अपूर्व लोकगाथा
कहिलेकाहीँ हराउने गर्थ्यो
झाडी-जङ्गलको अँध्यारो तर्साउने निस्तब्धतामा
सिमसिमे वर्षाको रिमझिम धुनको रागमा ।
स्रोतले पनि थाहा पाएनन्, लहरले पनि बुझेनन्
एक्कासि नदीले आफ्नो बाटो बद्लाएको ।
पहिचान गुमाएको मृत कुलोको दलानमा
यतिबेला भवनहरूको दौडधुप छ
चारैतिर बिगबिगी छ कङ्क्रिटको हथौडाको ।
सिमेन्ट-बालुवाले ढाकेको ‘एजार’को* हाँगा-पातमा
वसन्तले शोकको गीत गाइरहेछ
मुर्झाइरहेका छन् राजवृक्षका पहेँला सपनाहरू ।
रूपान्तरणको नारा सुनेर चकमन्न भए
डँरिकना-खलिहनाका** रङ्गहरू
सिमकुखुरा-बकुल्लाका कल्याङ-मल्याङहरू ।
छन्दमय समयहरू पनि मानौँ पर्खिरहे
मृत कुलोको निस्तब्ध छातीभित्र ।
मूल असमिया: गीता हान्सेपी
अनुवाद: डा. देवेन सापकोटा
*एजार = पूर्वोत्तर भारतमा पाइने वृक्ष जसको गुलाबी/बैजनी फूल अति सुन्दर हुन्छ ।
**डँरिकना-खलिहना = असममा पाइने स्थानीय माछाहरू।