उ मलाई भन्छे, उ
मेरा घाउहरूमा फुउउउउ गरिदिन्छे रे
शीतल बनाइदिन्छे रे
मेरा सारा पीडाहरू हरिदिन्छे रे !
उ मलाई भन्छे उफफफफ नगर
उ मलाई निको गराइदिन्छे रे
फुउ गरिदिने, उफ नगराउने प्रीतसँग
मलाई कसम खान मन लाग्यो !
म उसलाई भन्छु तिमी मेरो प्रार्थना
उ भन्छे तिमी मेरो तपस्या
जब म सुटुक्क भन्छु तिमी मेरो अनन्त पर्खाइ
उ ढुक्क भई भन्छे तिमी मेरो अन्तिम लक्ष्य !
म उसलाई भन्छु तिमी मेरो धड्कन
उ भन्छे तिमी मेरो हर श्वास
जब म छरिदिन्छु आभास, उ फुलाइदिन्छे अनुराग
म जगाउँछु प्यास, अनि उ बर्साइदिन्छे मधुमास ।
उसँग हुँदा लाग्छ, म एक शिवलिङ्ग हुँ
र उ ममा लपक्क टाँसिएकी चन्दन
उफ नगराई फुउ गरिदिने यो प्रीतले मेटियो
जुनी–जुनीको तिर्खा, र भयो अमर मिलन !
उसको निष्ठा र अगाध समर्पणका सामु
जीवनका घाम–छायामा सँगै मुस्कुराउँदै
उसको खुसी र गौरवको बलियो सारथी बन्न
मलाई फेरि एउटा कसम खान मन लाग्यो !