एउटा कठिन मोडमा छौँ हामी
दोबाटोमा अलमलिँदै, हतासिँदै
अगाडि छ घोर अँध्यारो
हुस्सुले छोपेको अनिश्चित बाटो
मनमा छ केवल अन्योल
अनि क्षितिज पुरै धमिलो
देखिन्न आशाको कुनै सानो दियो
काँडैकाँडाले घेरिएका जीवनका नक्साहरूमा
भोलि के होला यो अँध्यारो रातपछि ?
त्यसैले आऊ
भाग्यको यो खेललाई
साक्षी राखी कसम खाऊँ
आँसु लुकाएर मनभित्र
एउटा बलियो अठोट जगाऊँ ।
यो निष्ठुरी समयलाई नै
साक्षी राखी कसम खाऊँ
आँसु लुकाएर मनभित्र
एउटा बलियो अठोट जगाऊँ।
हो, वेदनाको भारी बोक्नुपर्ला
त्रासको अन्धकारमा हराउनुपर्ला
छातीमा आगोको मुस्लो सहेर
आँखामा आँसुको दह रोएर
उदासीको यो लामो यात्रामा
हामी एक्लै-एक्लै हिँड्नुपर्ला ।
तर जस्तोसुकै आँधी आओस्
या जतिसुकै लामो होस् यो दूरी
आऊ, आज एउटा वाचा गरौँ
हाम्रा यी गोडाहरू जता टेकिए पनि
पाइलाहरू सदा एक-अर्कातर्फ नै लम्किरहुन्
कहिले सुस्तरी त कहिले तुफानसरि दौडौँला, तर
हर दोबाटोमा, हामी एक-अर्कालाई नै रोजौँला !