आफ्नै खेल मैदानमा खेल्नको लागि
स्रष्टाले तुनेको भकुण्डोभित्र
शब्दतत्व र हिमाली हावा
फुसफुसाइरहेको देखेनौ कि ?
भानुशक्तिको अवतरणसँगै
पृथ्वीको मौलिक साहसले
हाम्रो जन्मभूमिलाई
टिमिक्क मिलेको देखेनौ कि ?
ए कोचर दाजु !
साहसिक गोलले हाम्रो खुसी चुम्दा
एक अम्खरा पानीले गला भिजाउँदै
खण्डहरको अखण्ड जोडाइ
भएको मेरो देशको नक्सा ।
मेरै लुजिन्की रङ्गशालाभित्र
हाम्रो पृथ्वी गर्जँदै
लुका मोड्रिचको गोल ! गोल !!
हाम्रा भानुले गाएको अलकापुरी
अहिलेसम्म सुनिएकै छ त !
मेरो छातीभित्र लुकेको कप्तान लुका
र मेरा भानु उस्तै गरी सुसाइरहेछन्
रगत, पसिना र श्रम सुन्दरताबीच
हाम्रा कप्तान पृथ्वी गर्जिएकै छन् त !
पाँच पटकका ब्यालोन डी’ओर विजेता
रोनाल्डोको सन्नाटाबीच
मारियो इभानको सपना तुनेर
पाखामा भानु भाखा गुन्जिएकै छ त !
अन्तिम सोह्रको ट्राइब्रेकर,
ह्यारी केनको पसिना विजय,
ट्रिपियरको गति, मन्जुकिचको आवाज
पृथ्वीको एक हुङ्कारले हल्लिएकै छ त !
भानु भजनसँगै विजयभोज गर्दै
आकाश ब्युँझेका ती गोधूलि साँझहरू
हिमालमा छरिएको पहेँलो प्रकाश
कसरी बिर्सन सक्छन् होला मान्छेले ?
गायत्री माला हातमा लिएर मञ्जु मन्त्र
र भक्ति भजन मधुर स्वरमा
आमाले छोरीलाई सम्झाउँदै बिदाइ गरेका
आशिष् श्लोकहरू क्षणभरमै कसरी फर्किन्छन्
आफ्नै कानमा ?
उपहासको शब्दलता
मेरा फुटबलका गोलकिपर एन्टोनी र एम्बाप्पे
तीन तीन गोलको मेरो इतिहास
आहा ! उत्सवमय हाम्रो इतिहास !!!
सम्झने मात्र प्रयत्न गर,
बिर्सने तिमीलाई रहर हुने छैन
मेरा शब्द र भीर पाखा बटुलेका
सामर्थ्यको बारुदी सुरुङभित्र
बुद्धको करुण ज्योति।
आफ्नै साहसले इतिहास छिमलेका
भूमिपुत्रहरूको मन्त्रणा मात्र गर
आर्सेन र ल्युडमिलालाई हाम्रा गोलहरूले
क्षतविक्षत हुन दिने छैन
रोनाल्डो र मेस्सीको हारले
मेरो देशको हार हुने छैन ।
अपराजित स्यामुअलको गोल साहसले
टाकुरा छुँदै पुनः पुनः गोलपोस्ट चुमिरहोस् !
सपनाको झरी यी आँखाभरि
एम्बाप्पे आशामा
डडियस र म्यानुअल म्याक्रो बनेर
कोलिन्डाको नाचसँगै भानु आत्मा ब्युँझिरहोस् !
कजान हुत्तिनुमा जर्मनीको के दोष ?
अर्जेन्टिना र ब्राजिल
करियरको हिलोभित्र फक्रिएको कमल !
सजगताको परिहास
अचेत र मदहोसले निष्ठा अलापिनु हुन्न !
सब बकवास ! कल्पना !!
भोको आशालाई दोष नदेऊ
सम्भावनालाई फर्केर नथुक
किनकि अब कोलिनको केवल
दुई प्रहारमा निराश मेस्सीहरू ब्युँझिनुपर्छ !
साहसका टुक्राटाक्रीहरूलाई
भानु कान्तिले जोड्दै आफ्नै धरामा
मोती खोज्न हिँड्नुपर्छ
सुशासन र समृद्धिको अन्तिम गोलले
भोका खेलाडीहरू बौरिनुपर्छ ।
कजानको निराश बसाइ
लुजिन्कीको निर्णयले विजयको गीत गाइरहनेछ।
खेलको कुरा न हो !
हार–जित हुन्छ
हुन्छ तर मनभित्र खेल हारिँदैन
मैदानमा हारिन्छ!
आशा मर्दैन
पुनः खेलिन्छ
मनोदशा गिर्न दिनु हुँदैन
सपनालाई मर्न दिनु हुँदैन !
भनिन्छ भावनाको समायोजन हुँदैन भने
बाँझा समस्या किन जन्माउनु ?
भ्रमणले रतिराग मिल्दैन भने त्यहाँ
छुट्टीका दिन किन मनाउन जानु ?
सत्य वचन, सपनाले आकाश चुमे पनि
गोलहरू अझै बाँकी छन् ।
विभत्स रगतले भरिएको
जीर्ण निराशाले थलिएको मनभित्रको आहत
राहत र तृप्तिको लागि विकल्प छैन जोगाउनुको !
मूर्छित आशाभित्रको रुँदै गरेको मेरो वर्तमान
निर्णयलाई पर्खंदै भविष्यलाई निहारिरहेछ ।
भानु र पृथ्वीजस्ता महारथी
धर्तीमा सिंहझैँ गर्जँदै
लयबद्ध इतिहासमा ‘नगर न ढिला’
आशयमा भविष्यलाई बोलाइरहेछन् ।
सुन्यौ ? कसैलाई कजान नफापेर के भो त ?
सपना बतासिँदैमा एम्बाप्पेको चोट
पुनः जाग्नेछ धर्तीमा !
ब्राजिलको अँधेरी रात
जर्मनीको कोलाहल
तिखारिएको चेतना
निराश हुँदैन पटक पटक !
ब्युँझिने छन् मेरा खेलाडी
उज्यालिनेछ मेरो पुस्ता
सिँगारिनेछ मेरो भाषा
खारिनेछ मेरो देश !
सम्पन्नता, समानता र स्वतन्त्रता
तीन गोलले पोस्ट चुम्नेछ
अनि रङ्गिनेछ मेरो कविताको इन्द्रेणी ।
पुनः भन्छु मित्र
थाइल्यान्डको गुफामा निसास्सिएका बालकहरूझैँ
हजारौँ वर्ष जेलमा बिताएका
हाम्रा शब्दरूपी बालखेलाडीहरू
तातेका छन् खेलाडीजस्तै !
र उनीहरूको साहित्य–सौन्दर्यलाई
भानुले छरेको बीजमा
गोताखोरले झैँ जीवन खोजिरहेछन् !
मोतीको अभिलेख बस !
भन्नु केही छैन अब
एकपटक गम
इतिहासको मजाक नगर !
केवल सम्झिदेऊ
अन्तर्मनको विश्वकपमा
आनन्दै आनन्दको विजय जुलुसमा
मनैमन नारा लगाउनेछौ
अमर भानु कथा जीवनभरि गाउनेछौ।
डिल्ली अम्माइ