साहित्यपोस्ट डट कम

कविता : बा झुट बोल्नुहुन्छ

कविता : बा झुट बोल्नुहुन्छ

बालपनमा खेल्दै गर्दा

बाको आँखा छल्दै गर्दा

घैलाको पानी पोखिँदा

डालोको अन्न छरिँदा

आमाले ‘काम कसले बिगार्यो ?’ भनी सोध्दा

बा ‘खै, थाहा भएन’ भन्नुहुन्छ ।

जानीजानी झुट बोल्नुहुन्छ

बा झुट बोल्नुहुन्छ ।

मेरो छायाजस्तै मेरो पछि-पछि हिँड्नुहुन्छ

खुला आँखाले मेरै लागि दिउँसै सपना बुन्नुहुन्छ ।

गाँस, वास र कपासको लागि पल-पल सङ्घर्ष गर्नुहुन्छ

कसैले हालखबर सोध्दा केही ठिक हुँदैन

तर ‘सबै ठिक छ’ भन्नुहुन्छ ।

बा झुट बोल्नुहुन्छ ।

रोग, भोक र अभावले छुँदा

घरमा थोरै-थोरै खानेकुरा हुँदा

हामी भाइबहिनीहरूलाई बाँडेर खान भन्नुहुन्छ ।

आफू करुवामा पानी पिउनुहुन्छ र

केही नखाई ‘भोक छैन’ भन्नुहुन्छ ।

बा झुट बोल्नुहुन्छ ।

आफन्तबाट कोसेली पाएको

बजारबाट मिठो-मसिनो ल्याएको

आफू नखाई ‘मिलेर खाऊ’ भन्नुहुन्छ

‘मलाई मन पर्दैन’ भन्नुहुन्छ ।

बा झुट बोल्नुहुन्छ ।

अब आफैँ सक्षम र सबल हुनु छ

बालाई संसारकै सारा खुसी दिनु छ ।

त्यसैले म चाहन्छु

म र मेरो देशले छिटो मुहार फेरोस्

कसैका बाले पनि झुटो बोल्न नपरोस् ।

मेरा बाले पनि नपरोस्

बा ‘अब झुटो बोल्दिनँ’ भन्नुहुन्छ

तर बा झुट बोल्नुहुन्छ ।

साझा गर्नुहोस्:
सर्वाधिकार © २०७७-२०८३, शब्द मिडिया प्रा. लि.