मथिङ्गलमा सधैँ कपटै कपट, भ्रष्ट मति र कलङ्कको ताज छ
सामाजिक उत्पीडनका पीडक— अग्रपङ्क्तिमा सधैँ उसको राज छ ।
सत्तामा पुग्दा लुटतन्त्र मच्चाउँछन्, बाहिर बस्दा सपना बाँड्छन्
वामपन्थको बर्को ओढ्छन्; यती–ओम्नीसँग सिद्धान्त साट्छन् ।
मिठा–मिठा सपना बाँड्छन्, दिग्भ्रमित बनाई सबैलाई ढाँट्छन्
निकृष्ट स्वार्थ पूरा गर्नु परे— मण्डलेका हात–खुट्टा पनि माड्छन् ।
वामपन्थको वकालत गर्छन्, झ्वामपन्थलाई अङ्कमाल गर्छन्
भ्रष्टाचार र कमिसनको लागि, बिचौलियासँग सँगसँगै चर्छन् ।
भ्रष्टाचार, नातावाद र कृपावाद विरोधी भनी सबैतिर ढाँट्छन्
साला, भाइ–भतिजा, ज्वाइँ खोजी, आफन्तलाई सत्ता बाँड्छन् ।
तिनको चरित्र र सिद्धान्तबीच मेलमिलाप कहिल्यै भेटिन्न
तिनको सामन्ती र सर्वसत्तावादी चरित्र, जता गए पनि मेटिन्न ।
आफ्नो निकृष्ट स्वार्थ पूरा गर्न, जस्तोसुकै साँठगाँठ गर्छन्
देशको ढुकुटी रित्याएर, कहिल्यै नअघाउने घ्याम्पे पेट भर्छन् ।
अवसरवादको चरम सीमा नाघ्दै, ‘कमाउनिस्ट’ मन्त्र मान्छन्
त्यसै झ्वाम पार्न नसके ‘नीति’ बदलेरै भए पनि, पुर्याएरै खान्छन् ।
‘कम्युनिस्ट’ नामको कम्बल ओढी, सामन्तीको पोषण गर्छन्
गरिब, उत्पीडित र मजदुरहरूको सकेसम्म नै शोषण गर्छन् ।
तर पनि सिद्धान्त र विचारधारा कम्युनिस्ट पार्टीकै खोज्छन्
बलबुतोले विदेशिन पाए— अस्ट्रेलिया, युरोप र अमेरिका रोज्छन् ।