साहित्यपोस्ट डट कम

कविता : आँखीझ्याल

कविता : आँखीझ्याल

यो अँध्यारो निर्जन

तर

जोकोहीको पनि

एक तास फोटो खिच्नुलाई

मुस्कान भरिन्छ।

हरेक रात कसरी बिताउँदो हो ?

हरेक दिन के देखिँदो हो ?

त्यो सानो आँखीझ्यालबाट !

अनकन्टार कुनाबाट

उज्यालो मुस्कान पर्खन्छन् सबै ।

सत्यको खोल ओढेर

झुटा पाइलाहरू लम्किन्छन्

कुमारीकहाँ ।

तर

रजस्वलापछि भगवान् फेरियो ।

अनि मात्र थाहा पाइन्

उनी भगवान् थिइन् ।

साझा गर्नुहोस्:
सर्वाधिकार © २०७७-२०८३, शब्द मिडिया प्रा. लि.