बाको थाप्लोमा ऋण छ, मुटुमा जिम्मेवारीको भारी छ
मेरो सफलता कुरेर बस्ने, सिङ्गो परिवार मनकारी छ ।
सहरको यो साँघुरो कोठा, अनि लोकसेवाको किताब
साँझ–बिहान टार्नै पर्ने, बन्दकीमा खेतको बारी छ ।
पकेट खर्चले फारम भर्नु कि, चामलको बोरा किन्नु ?
मध्यम वर्गको सङ्घर्ष यो, कति कठिन तयारी छ ।
छिमेकीले सोध्छन् सधैँ, “के गर्दै छ तिम्रो छोरो ?”
मन सम्हाली भन्नै पर्ने, सपनाकै यात्रा जारी छ ।
न सफलता हात पारियो, न त ढुक्कले निदाउन पाइयो
आशै आशाको भुमरीमा, जिन्दगी यो पारी–पारी छ ।