अरूको आँसु पुछ्नु नै साँचो सहानुभूति हुँदो रहेछ
पीडालाई मनले बुझ्नु नै गहिरो अनुभूति हुँदो रहेछ ।
कसैको दुःखलाई आफ्नै सम्झी बाँच्न सक्यौ भने
हृदयको गहिराइबाट जन्मेको समानुभूति हुँदो रहेछ ।
स्वार्थ त्यागी निःस्वार्थ सेवाको भाव जब मनमा जाग्छ
विचारको नवीन उज्यालो त्यहीँ सम्भूति हुँदो रहेछ ।
अतीतका ती यादहरू झल्झली आँखामा आउँदा
बितेका पल मनभित्र फेरि पुनर्भूति हुँदो रहेछ ।
बाहिरी चमक र भौतिक सुख त केवल छलक मात्र हो
ऐश्वर्य वैभवभित्र लुकेको भ्रम बहुभूति हुँदो रहेछ ।
अरूको आशा छोडी आफ्नै पौरखमा जब विश्वास गरिन्छ
सामर्थ्य र पुरुषार्थको असली रूप स्वभूति हुँदो रहेछ ।
अहङ्कारको पर्खाल ढल्दा ज्ञानको ज्योति जब बल्छ
मोह-बन्धन टुटेरै अन्तः अभिभूति हुँदो रहेछ ।
देश र जनताका लागि जसले सर्वस्व सहर्ष त्याग गर्छ
इतिहासमा अमर रहने त्यही महान् विभूति हुँदो रहेछ ।
संसार जित्ने दौड छोडी ‘वासुदेव’जब आफूलाई चिनिन्छ
ईश्वरसँगको साक्षात्कार नै अपरोक्षानुभूति हुँदो रहेछ ।