साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

कविता- मैदानमा उत्रिए 

भानसिंह धामी
भोको पेट लिएर यो भुवनमा, सिद्धान्तमा बल्झिए
bahulako diary small and inside post
माग्नेको मनले विचित्र धनको, संवादमा अल्झिए
लाग्यो प्यास पुरै शरीरभरिमा, ऊर्जा उमार्दै पिए
आयो सङ्कटको घडी अनि खुला, मैदानमा उत्रिए ।
                        ।१।
धोको फेर्न तयार ह्वौँ सब जना, सङ्घर्ष थालौँ अब
आफ्नो हाल सुधार गर्न युगको, झन्डा उचालौँ अब
आशा लाग्छ समाजमा मिलिजुली, बाँडेर विद्या दिए
मैलाका अनुहार फेर्न मनले, मैदानमा उत्रिए ।
                       ।२।
बेलैमा अवतार भै जगतमा, विद्या दिए बुद्धले
आत्मामा जब शान्तिको विजय भो, हारे सबै युद्धले
अप्ठेरो पदचालमा अभयले, एक्लै खडा भैदिए
सम्बन्धित पोस्टहरु
फेरिन्छन् सपना समस्त जनका, मैदानमा उत्रिए ।
                       ।३।
कोही छैन सुखी सबै जन दुखी, ईर्ष्या अहङ्कारले
आँखामा झुपडी रहे महलमा, के होस् नमस्कारले
टुप्पामा तुलना हुँदैन लहरा, आफैँ यहाँ लत्रिए
गाह्रो भो दुनियाँ सपार्न नसकी, मैदानमा उत्रिए ।
                      ।४।
जेलैमा सरकार थुन्छ जसले, देख्छन् ठुलो स्वप्न क्यै
रेलैमा छ सवार लाज नहुने, पर्दैन है छोप्न क्यै
सम्झन्छन् अपमान जो मनुजले, सम्मानले भर्दिए
स्वार्थी स्वर्ग सदैव पोस्न नसकी, मैदानमा उत्रिए ।
                     ।५।
                    *****
            सिगास -२, बैतडी 
प्रतिक्रिया
Loading...