साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

स्मार्ट पोयम्स् अर्थात् सूक्ष्म कविता अभियान

१. शर्मिलाकहाँ बदनाम रात

(चन्द्र घिमिरे)

त्यो गाला देऊ
त्यो औँला देऊ
त्यो मुटु देऊ
त्यो नयन देऊ
त्यो जलन देऊ
कति गछ्र्यौ हिसाब सरू,
नाम बदनाम हुन देऊ !

त्यो फूल देऊ
त्यो मुस्कान देऊ
एकबारको जुनीमा
बैँस मक्किएको रात लेऊ
तिम्रो सिरानीमा बास देऊ
वरदान वा सराप देऊ
हुन्देऊ आजको रात सरू,
मलाई जेमन्तै हुन देऊ !

२. पीडाहरू माझिरहेकी कान्छी

(सरस्वती प्रतीक्षा)

कान्छी
पीडाहरू माझिरहेकी छ
आफ्नो मनले, विश्वासले, धैर्यताले
कान्छी धमिला पीडाहरू माझिरहेकी छ !

आज
पीडाहरू माझिरहेकी कान्छी,
भोलि
धमिलो समाज माझ्ली—नमाझ्ली ?
भोलि
धमिलो संस्कार माझ्ली—नमाझ्ली ?
आज
म उसलाई यति मात्र सोध्छु—
ए पीडाहरू माझिरहेकी कान्छी !
के तिमी पीडाहरूकी वीराङ्गना हौ ?

३. आरुको फूल

(सन्तोष थेवे)

न चल्न सक्छ
न छल्न सक्छ
बिचरा आरुको बोटले
मान्छेले जस्तो
जवानी कहाँ लुकाउन सक्छ ?

मान्छेले लुकाएर पो त
नत्र सबैभन्दा बढी
भित्रभित्रै सल्केर
को जल्न सक्छ ?
को चल्न सक्छ ?
को छल्न सक्छ ?

४. मेचमाथिको मान्छे

(नाकिम)

भिरेको छु भन्छ—
शिरमा टोपी
शरीरमा दौरा—सुरुवाल
खुट्टामा जुत्ता
अर्थात्
राष्ट्रिय पोशाक !

तर म त
हजार पटक हेरे पनि
सर्वाङ्गै देख्छु नाङ्गै—
त्यो, मेचमाथिको मान्छे !!

५. ब्रुफिन

( सुमन घिमिरे )

पहिल्यै छुट्टिँदा
घाउ दुखेको रहेछ,
अनि मिल्दा चाहिँ
घाउ लुकेको रहेछ !

आज फेरि
छुट्टिने क्रममा
घाउ दुख्दै छ,
मन रुँदै छ !
तर म दुख्ने घाउ लुकाउँदै
स्मरण गर्दै छु,

घाउ पुरानै हो
दुखाइ पनि पुरानै हो,
मात्र ‘ब्रुफिन’ ले काम गरेको रहेछ !!

 

प्रतिक्रिया
Loading...