साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

कोमामा पुगेपछि जन्मिएको कृति

Chovar Blues Mobile Size

ट्रासी ओकिन्स यतिबेला ३९ वर्षकी भइन् । बालापनमा उनी लेखक बन्ने सपना पाल्थिन् तर त्यो सपना पूरा हुन निकै समय लाग्यो र कोमाबाट उठ्नु पर्यो ।

सन् २००८ मा उनी एउटा दुर्घटनामा परिन् र कोमामा गइन् । करिब दुई महिना कोमामा पुगेपछि उनको होश फर्कियो । खासमा उनलाई लक्ड इन सिन्ड्रोम थियो । यो सिन्ड्रोम निकै दुर्लभ रोग हो । यो रोग भएका मानिसको शरीर पूरै शून्य हुन्छ । हिँडडुल गर्न कठिन हुन्छ । एकै ठाउँमा उनीहरू जम्छन् ।

उनी कोमाबाट उठेर फर्केपछि र रोगको पहिचान भएपछि उनले धेरै कुरा खोजिन् । यस रोगबाट उन्मुक्ति पाउनका लागि अनेक उपाय रोजिन् तर उनको केही लागेन । सबै उपायले उनलाई नकारात्मक परिणाम नै देखाइरहेको थियो । आखिरमा जीवनभर रोगसँगै जुझ्दै अघि बढ्नु परेपछि उनले आफ्नो बच्चै बेलादेखिको सपना पूरा गर्ने सोचिन् ।

र, अन्ततः उनी लेखकका रूपमा परिचित भइन् । त्यसो त उनी लेखकका रूपमा उदाउन ६ वर्ष नै लाग्यो । रोचक कुरा त के छ भने उनले यो पुस्तक एउटा विशेष किसिमले डिजाइन गरिएको ट्याब्लेटमा लेखेकी हुन् । यो ट्याब्लेटले उनको आँखाको नानीको संकेतलाई रिड गरेर शब्द छनोट गर्थ्यो र ती शब्दहरू जम्मा गरेर ट्रासीले यो पुस्तक लेख्न सकेकी हुन् । यसलाई आई गेज्ड टेक्नोलजीका रूपमा प्रचलित छ । यही प्रविधिको सदुपयोग गरेर प्रख्यात वैज्ञानिक स्टेफन हकिङले संवाद गर्ने गर्थे । हकिङको प्रविधि भने निकै महँगो हो ।

ट्रासी ओकिन्स

उनका ६५ वर्षे पिता जोनले टाइम्स पत्रिकालाई भने, ‘बच्चादेखि नै ऊ लेखक बन्न चाहन्थी । सुनाइरहन्थी । एक पटक उसको स्कुलमा कुनै लेखक आएको थियो र लेखकले उसलाई लेखक बन्नका लागि शुभकामनासमेत दिएको थियो तर उसको दुर्घटना र लामो बिरामीपछि आँखाको भाकाले किताब लेख्ली भन्ने चाहिँ लागेको थिएन ।’

sagarmani mobile size

छोरी ट्रासीलाई जब यस किसिमको रोग लाग्यो, कोमाबाट उठेपछि बुवा जोनलाई ट्रासीले धेरै पटक इच्छामृत्युको कामना गरेकी थिइन् । हाडमासुको थुप्रो मात्र भएर उनलाई बाँच्न मन थिएन । यतिबेला भने उनको इच्छाशक्तिका कारण जिउलाई दायाँबायाँसम्म हल्लाउन सक्ने भएकी छन् । उनी ह्विलचेयरमा हिँड्न सक्ने भएकी छन् । उनको चल्न सक्ने अंग भनेको मुख मात्र भएपछि उनले मुखको प्रयोग गरेर चित्रकलासमेत बनाउन थालेकी छन् ।

उनको प्रथम पुस्तक ‘आम् ग्लाड यु डिन्ट डाई मम्मी’ प्रकाशन भइसकेपछि अब उनको दोस्रो पुस्तकको तयारी चलिरहेको छ ।

त्यसो त नेपालमा पनि अपांगता भएका दुई चर्चित लेखक छन्, पारिजात र झमक घिमिरे । दुवैको तीव्र इच्छाशक्तिका कारण उनीहरू चर्चितसमेत बने भने उत्तिकै महत्त्वपूर्ण कृति समाजलाई दिएका छन् । यस्तै उदाहरण क्रिस्टी ब्राउनको पनि लिन सकिन्छ । आइरिस लेखक तथा चित्रकार क्रिस्टीलाई सेरेब्रल पाल्सी थियो । उनले आफ्नो गोडालाई भरपूर उपयोग गरेर लेखे । उनको ‘माई लेफ्ट फुट’ भन्ने आत्मकथा १९५४ मा प्रकाशित भएको थियो भने त्यसलाई १९८९ मा अस्कर विजेता सिनेमा समेत बनाइएको थियो ।

प्रतिक्रिया
Loading...