Tag: सुरेन्द्र गौतम

कविताः गोठाले जीवन

सुरेन्द्र गौतम २०८० श्रावण ४ ०६:०१

अहो प्रकृति ! समयको प्रवृत्तिले एक आधा समय हामी गोठालेहरूलाई पनि सुम्पेको छ मेलापात, खेती र गोठालो लाग्दा घुसार्ने उही...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः अवशेषहरू

सुरेन्द्र गौतम २०८० श्रावण ४ १२:०१

आफ्नै गर्तमा भासिएका अवशेषहरू टटोल्दा, मानौँ खजनाहरू मात्र भेटिन्छन् अनुभूति र अनुभवहरूका यो मेरो कथामा कहीँकतै अभिमान भेटिन्छ, कहीँकतै स्वार्थ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः हो साने, अब जानुपर्छ…

सुरेन्द्र गौतम २०८० असार २८ १२:०१

ए साने ! बादलपारि हेर त सबै ताराहरू भन्दा चम्किला बनेका तेरा ‘बा’लाई ताराहरूको सयर गराउनु छ भन्थे मलाई तर...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः जीवन-त्यान्द्रा

सुरेन्द्र गौतम २०७९ माघ २६ ०८:०१

जीवन के हो ? प्रश्न तेर्सियो कसैले शिशु र मुर्दा एकैसाथ देखाइदियो प्रेम र घृणा एकैसाथ मानसपटलमा उन्माद गर्यो स्वास...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः स्मृतिहरूको साक्षात्कार

सुरेन्द्र गौतम २०७९ माघ १९ १२:०१

  आज, फेरि जीवनले यु–टर्न लिन खोज्दा मेरा स्मृतिको बन्दरगाहमा समयले मेरा झोलीमा भरिदिएका अनुभवहरूको छयालब्याल पोकाहरू छचल्किन्छन् र, तरङ्गित...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः आक्लान्त धर्ति

editor २०७९ माघ १२ १२:३६

सुरेन्द्र गौतम हे मानव ! कति गर्छौ लोभ अझै यहाँ सृष्टि यो मुर्झायो, असन्तोषी द्रव्यप्यासी कुलकन भनी लाज पनि लजायो...

पूरै पढ्नुहोस्

कथा : अवसान

सुरेन्द्र गौतम २०७९ कार्तिक १५ १२:०१

जमाना बदलियो । आधुनिकतामा समाज यसरि होमियो मानौँ प्रेम, सदभावको भावना पनि महङ्गो बन्यो । सन्ततिहरु पखेटा हालेर गुँड छाडेर...

पूरै पढ्नुहोस्

कथा : दरिद्रता

सुरेन्द्र गौतम २०७८ कार्तिक ५ १०:०१

त्यो स्वच्छ जलमा त्यो शुद्ध वायुमा दुर्गन्ध को फैलायो, जगत् प्रेम त्यो श्रेष्ठ शिरमा के गरी ओइलायो ।। प्रविधिले चकाचौध...

पूरै पढ्नुहोस्

कथाः यमलोक पुगेपछि……

editor २०७८ जेष्ठ १८ ०३:३०

मृत्युलोकबाट मेरो इहलीला समाप्त भो । म हावामा तैरिँदै अनन्त ब्रह्माण्डको नरकपुर पुगेँ । नर्कमा ल्यान्ड गरिसकेपछि तुरुन्त वरिपरि नियालेँ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः नयाँ वर्ष

editor २०७८ बैशाख २ ११:१८

पक्कै पालुवा पलाउनेछ, साथी, नयाँ आसा र उमङ्ग अङ्कुराउनेछ, कलुषित सोच र परम्परालाई पुनः समयले धोई पखाल्ने छ । मानवीय...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः आत्मोत्सर्ग

editor २०७७ चैत्र ५ ०३:२०

सिङ्गो इतिहासको साक्षि बनेर प्राचिन्तम सौन्दर्यको एक प्रतिमुर्ति झै, ढड्यानको अनकन्टारमा पनिबाचिरहेको एक जोडा बर र पिपल सृष्टिको साधना सदियौ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः चौतारीको पिपल

editor २०७७ फाल्गुन २७ ०८:०८

त्यो सृष्टिवृक्ष थियो, कैयन पक्षीहरुको आश्रयस्थल त्यो प्रेमको सिंहासन थियो अनि प्रेमीहरुको क्रीडास्थल सभ्यताको पर्याय त्यो, पुर्खाहरुको इतिहास थियो आराम...

पूरै पढ्नुहोस्

साहित्यपोस्टका प्रकाशनहरू