Tag: बालकविता

बालकविताः सुनौलो दिन

श्रेयशी सिग्देल २०८१ आश्विन ३ १२:०१

आहा ! बगैँचामा कति राम्रो फूल फुलेछ त्यही फूलमा एउटा सानो भमरा भुलेछ आकाश पनि सफा भर घामले किरण छरेछ...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः मेरो देश

हरि आत्रेय २०८१ असार ६ १२:०१

लोक छन्द (सबाई)   भूगोलमा सानो देश, संसारमा हाम्रो प्रकृतिले भरीपूर्ण, स्वर्ग जस्तै राम्रो उत्तरमा हिमचुली, टलटल गर्छन् यहींबाट निस्किएर,...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः भित्ते पत्रिका

रमेशचन्द्र घिमिरे २०८१ जेष्ठ १७ १२:०१

पुस्तक पसल धाउनु किन बित्थामा ? पढ्न पाइन्छ पत्रिका हाम्रै भित्तामा बजार गई पत्रिका किन्नु नपर्ने खोज्दै पुस्तकालय हिँड्नु नपर्ने...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः कमिलाको सवाई

श्रीप्रसाद पोखरेल २०८१ जेष्ठ १० १२:०१

सुनसुन नानी हो, म केही भन्छु साना किरा कमिलाको सवाई कहन्छु दुलोबाट निस्केर खाना खोज्न हिँडेको ठूलो टुक्रा रोटी त...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः भँगेरी चरी

रवि सुवेदी २०८१ जेष्ठ ३ १२:०१

सानी सानी भँगेरी भुर्र उडी म नेरी देखाएर नखरी चारो टिपी कस्तरी चारो टिपी चुच्चामा गई बसी बुट्टामा साथीसँग बाँडेर...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः सिलौटो र लोहोरो

रमेशचन्द्र घिमिरे २०८० चैत्र २९ ०८:५४

सिलौटो हुँ लोहोराको साथ चाहिन्छ बसी-बसी मिठो-मिठो खान पाइन्छ म पनि त बस्छु आखिर भान्छा आडमा लोहोरो चाहिँ बस्दछ मेरो...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः हातै मिठो छ

रमेशचन्द्र घिमिरे २०८० चैत्र १५ १२:०१

नुन बेसार आमाले राख्नुभएछ हाली थोरै मसला चाख्नुभएछ अदुवा र लसुनको जातै मीठो छ हाम्री प्यारी आमाको हातै मिठो छ...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः किताबको घर

रमेशचन्द्र घिमिरे २०८० चैत्र १ ०८:५१

हेर्न आऊ भनेर भन्नुहुन्छ सर जान्छु म नि हेर्न आज किताबको घर कथा अनि कविताका नाटकका कतै खातैखात किताबका देख्छु...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः कमिलाको सवाई

श्रीप्रसाद पोखरेल २०८० फाल्गुन २४ १२:०१

सुनसुन नानी हो, म केही भन्छु साना किरा कमिलाको सवाई कहन्छु दुलोबाट निस्केर खाना खोज्न हिँडेको ठूलो टुक्रा रोटी त...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः दुईको दुनोट

रमेशचन्द्र घिमिरे २०८० फाल्गुन १७ १०:२८

दुई एकान दुई हो दुई दुना चार दुनोट कण्ठै पारिन्थ्यो हुन्थ्यो मुखाखार त्यो बेलामा क्याल्कुलेटर किन्न पाइएन किन्दिनू न बा...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविताः कान खोलेर सुन्

रमेशचन्द्र घिमिरे २०८० फाल्गुन १० १२:०१

हुन पनि हाम्रा सर कति छुचा हुन् थर्काउँदै भन्छन् मलाई कान खोलेर सुन् नपढेर छैन मैले गीत गाएको छैन छैन...

पूरै पढ्नुहोस्

बालकविता: फूलबारीमा पुतली

विष्णु भण्डारी आचार्य २०८० भाद्र ७ १०:०१

फूलबारीमा फुरफुर गर्ने कति राम्री पुतली राता, नीला, हरिया, पहेँला तिनका राम्रा पखेटा नचाउँदै कति राम्रो गर्छिन् यताउता कहिले यो...

पूरै पढ्नुहोस्

साहित्यपोस्टका प्रकाशनहरू