Tag: कृष्णमणि पराजुली

संस्मरण : जीवन भनेको यस्तै रहेछ कान्छा !

कृष्णमणि पराजुली २०८२ मंसिर १७ १२:०१

 जीवन र मृत्युबारे धेरै कुरा पढ्न र सुन्न पाइन्छन् तर जति अध्ययन गरे पनि र जति बुझे पनि अपूरै हुँदो...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः शायद

कृष्णमणि पराजुली २०८१ कार्तिक १५ १२:०१

शायद मेरो आँगनीमा कहिल्यै नमर्ने दुबो उम्रिएको होला दुबो उम्रिन नसके पनि मौसम अनुसार झारपात मौलाएका होलान् यति मात्र नहुन...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः मान्छेका आँशुहरू

कृष्णमणि पराजुली २०८१ जेष्ठ १० १२:०१

आँखामा आँशु सुकिसके त्यसैले झर्दैनन् अब आँशुहरू हैन हैन किन नझर्नु एकान्तमा बरर्र झरी रहन्छन् वर्षाको बलेसी जस्तोगरी बेतोडले खसी...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः उत्तरार्द्ध

कृष्णमणि पराजुली २०८० चैत्र २९ १२:०१

अहिले याद आउँछ उहिले गुरुले भनेका कुरा रोऊ मज्जासँग रोऊ हाँस मज्जासँग हाँस जीवनमा यति गर्न सके पनि धेरै कुरा...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः जितेको हार

कृष्णमणि पराजुली २०८० चैत्र ८ १२:०१

ब्रह्माण्डमा जित मात्र कहाँ छ र यहाँ त पलपलमा हार भइरहेछ धर्तीमा जब च्याँ आवाज झर्दछ उस्को जितको भाका होइन...

पूरै पढ्नुहोस्

कृष्णमणि पराजुलीको लघुकथा : बत्ती बलिरहन्छ

कृष्णमणि पराजुली २०८० मंसिर १९ ०८:५७

रामबहादुर उसको पुरानो नाम । अहिले विद्रोही थपेर रामबहादुर विद्रोही हुन पुगेको छ ।  विद्रोही थपिनु भनेको उसको एक तह...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः परिवर्तन

कृष्णमणि पराजुली २०८० आश्विन ४ १२:०१

सधैँ भरिपूर्ण हुने आकाश किन आज खाली खाली छ सायद उसमा निराशा छ बेचैनीले डेरा जमाएको छ अनि यस्ता अनेक...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः पीडा भित्रको पीडा

कृष्णमणि पराजुली २०८० भाद्र ७ ०४:०१

हिरोसिमा र नागासाकीको पीडा भन्दा पनि कठोर सायद कसैले कल्पना गर्न सक्दैन जलिरहेको मनभित्र असंख्य पीडा देख्न पाउँछन् ती अभागी...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः मृत्यु कुरिरहेको ऊ मान्छे

कृष्णमणि पराजुली २०८० असार २१ १२:०१

ऊ मान्छे अचम्मको छ उसले के देखेको छैन सबथोक देखेको छ आफूले आफैँलाई पनि देखेको छ उसले भीरपाखा देखेको छ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः युद्ध र आमा

कृष्णमणि पराजुली २०८० जेष्ठ ४ ०८:०१

  युद्ध थाहा थिएन मेरी आमालाई तर, युद्ध गरिरहिछन् मेरी आमाले अझै पनि भोकसँग युद्ध गर्नु छ रोगसँग लड्नु छ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः मेरो आकाश

कृष्णमणि पराजुली २०८० बैशाख १४ १२:०१

खै किन हो कुन्नी सधैँ वर्षा दिइरहने यौटा मेरो मात्र आकाश थियो आजभोलि त्यसले माया मारिसकेछ कतै भेटिन्छ कि भनेर...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः बाँच्नेको पीडा

कृष्णमणि पराजुली २०७९ चैत्र ९ ०९:३७

मर्नेको पीडा भन्दा बाँच्नेको पीडा कति धेरै कठोर हुँदोरहेछ न गनेर सकिन्छ न भनेर सकिँदो रहेछ न लेखेर सकिन्छ न...

पूरै पढ्नुहोस्

साहित्यपोस्टका प्रकाशनहरू