मैले सुनेको छु, एक जना भोको मानिस मरुभूमिमा भोकले मर्न लागिरहेको थियो । त्यहाँ न पानी छ, न भोजन ।...
पूरै पढ्नुहोस् →आध्यात्मिक गुरू ओशोको जन्म भारतको मध्यप्रदेशस्थित कचवाडामा ११ डिसेम्बर सन् १९३१ मा भएको थियो । बाल्यकाल देखिनै शान्त र गम्भीर...
पूरै पढ्नुहोस् →अजानको आवाज दुईजना फकिर बाटोमा हिँडिरहेका थिए । अचानक एउटा फकिरले भन्यो – “सुन्यौ, अजानको समय भयो । मस्जिदबाट अजानको...
पूरै पढ्नुहोस् →बीसौं शताब्दिको उत्तरार्द्ध र त्यस पश्चात चेतनशील मानव समाज विचारगत रुपमा ओशोमय हुन पुग्यो । आजका सबै आध्यात्मिक गुरुहरू बाहिरी...
पूरै पढ्नुहोस् →मुल्ला नसरुद्धिन एकजना फकिरका शिष्य भर्खरै बनेको थियो। रात पर्न लागेको थियो । दुवै गुरू चेला सुत्ने तर्खरमा थिए ।...
पूरै पढ्नुहोस् →अनुवाद– पुण्य कार्की नुनको पुतला मैले सुनेको छु – एउटा समुद्र किनारमा ठूलो मेला लागेको थियो । धेरै मानिस...
पूरै पढ्नुहोस् →प्रिय ओशो, हिजो राती म “मिर्दादको पुस्तक” पढ्दै थिएँ । यो यति सुन्दर र बलियो थियो कि म एक घण्टाको...
पूरै पढ्नुहोस् →बाल्यकालदेखि नै तार्किक र विद्रोही स्वभाव भएकाले मानिसहरू उनलाई देखेर छक्क पर्थे । आफ्ना बाबुले मन्दिरमा लगेर मूर्तिको अगाडि शिर...
पूरै पढ्नुहोस् →ओशोको आत्मकथाः स्वर्णिम बालापन शृङ्खला २२: सिंक्रोनिसिटी मैले यत्तिकै ओके भन्न लागेको थिएँ तर भनिनँ । एक दिन मैले यत्तिकै...
पूरै पढ्नुहोस् →ओशोको आत्मकथाः मेरो स्वर्णिम बालापन शृङ्खला २१ बुद्धत्व नजिकको मानिस ठीक छ… म जो भद्र व्यक्तिका बारेमा कुुरा गरिरहेको...
पूरै पढ्नुहोस् →ओशोको आत्मकथाः स्वर्णिम बालापन सत्र २० : कानो शिक्षक मेरो ओ.के.को प्रतीक्षा गर… म आफ्नो प्राथमिक विद्यालयको हात्तीद्वारसामु उभिएको...
पूरै पढ्नुहोस् →ओशोको आत्मकथाः स्वर्णिम बालापनः मनु सबैभन्दा घृणित पात्र सत्र १९ ओ.के. । मैले केही चाँडै नै ओ.के. भनेँ किनभने मलाई...
पूरै पढ्नुहोस् →