उद्धव देवकोटा Archives | Page 3 of 3

कविताः क्यानभास

उद्धव देवकोटा २०८० श्रावण ३२ १२:०१

मधुमासको सुरम्य रातमा एक भएझैं दुई अपरिचित मन निसासिने गरी आलिङ्गन गर्छन् चुम्छन् एकअर्कालाई समर्पित हुन्छन् एकअर्कामा अनि बगाउँछन् आ-आफ्नो...

पूरै पढ्नुहोस् →

कविताः जिउँदा ढुङ्गा

उद्धव देवकोटा २०८० श्रावण १८ ११:१७

पदको मदमा लठ्ठिएकाहरू घुम्ने मेचमाथि अजङ्गको काया अड्याएर जबसम्म निदाइरहन्छन् कुम्भकर्णे निद्रा र सुण्ड, मुण्डका झुण्डहरू आधुनिक सञ्जयझैँ सुनाइरहन्छन् कृत्रिम...

पूरै पढ्नुहोस् →