Tag: उद्धव देवकोटा

कविताः वात्सल्य

उद्धव देवकोटा २०८१ जेष्ठ १० १२:०१

छिचोल्दै त्यो घना जङ्गल एकान्तमा पुगेपछि जब भेटाउँछे उसले एउटा सुन्दर र सुरक्षित डालो अनि सिँगार्न थाल्छे ममताको संसार बटुलेर...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः स्न्यापसट

उद्धव देवकोटा २०८० माघ ११ १२:०१

सुन फूलाउने हातहरू नूनको खोजीमा हराएपछि जून रातभर रोएको छ भिल्लका देशमा मिल्किएका पारसमणिहरू छरपष्ट छन् यत्रतत्र सर्वत्र सोचका पाइलाले...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः सडकहरू

उद्धव देवकोटा २०८० माघ ४ १२:०१

छरपस्ट सपनाको बिस्कुन फिँजाएर आफ्ना वक्षभरि गन्तव्यको खोजीमा लगातार हतार, हतार हिँडाउन उद्दत बनेका छन् यी सडकहरू ।१।   बालकको...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः नव वर्ष

उद्धव देवकोटा २०८० पुष १७ ०१:४७

हरेक बर्षझैं फेरि पनि क्यालेण्डरका पाताहरू पल्टाउँदै पर्व र उत्सवमा रम्दै रमाउँदै संक्रान्ति र मसान्तको गणनामै बिदामा घर फर्किएको परदेशीझैँ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः तिमी र म

उद्धव देवकोटा २०८० पुष १२ ११:२१

तिमीले र मैले सँगै कोरेका थियौं खुसीका रेखाहरू असिम आकांक्षाका विन्दुहरू जोडेर कल्पनाको उडानमा रम्दारम्दै समानान्तर पो बन्न पुगेछन् म...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः फन्को

उद्धव देवकोटा २०८० पुष ५ ०९:०१

सन्तापको आगोमा कठ्यांग्रिएको तनसँगै एकजोडा हातहरू सपनाको सेकुवा पोल्दै छन् र, गरेका छन् बिक्री खुला सबैका लागि अनेकौँ अफरहरूसँगै नून...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः माखो

उद्धव देवकोटा २०८० मंसिर १४ ०१:३८

महमा नै डुबाए पनि माहुरी बन्दो रहेनछ माखो आखिर बुर्कुसिंदै, उफ्रिदै, उचालिंदै अहमताको स्प्रिङ्गमा आरोहण गरेरै छाड्दो रहेछ रछानको पहाड...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः दशैं

उद्धव देवकोटा २०८० कार्तिक २ १२:०१

घरको संघारबाट ढोका र झ्याल अनी खट्प्वाल हुँदै समान तवरले सूर्यका रश्मिहरूझैं हरेक घर, मन मस्तिष्कमा प्रवेश गर्दैछ दशैं  ...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः हाइब्रिड स्याल

उद्धव देवकोटा २०८० आश्विन २५ १२:०१

मेघ गर्जनसँगै वर्षा हुनुअघि हुण्डरी आएर मडारिएपछि टाउकोमा खेतैखेत बारी- बारी गोठैगोठ दलान र रछान केही नहेरी केही नदेखी हुइँया...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः आह्वान

उद्धव देवकोटा २०८० आश्विन १८ ०६:०१

खिइँदैछन् घर, गोठ, बारी, हलो र जुवाहरू रूँदैछन् पाखा पखेरा अनि, आमा र बुबाहरू एक्लै छ चौतारी वरको, घुम्दैनन् चर्खे...

पूरै पढ्नुहोस्

गजल: बुद्धलाई बन्दुक

उद्धव देवकोटा २०८० भाद्र २८ १२:०१

बुद्धलाई बन्दुक छोप्न विवश यहाँ पारेपछि नजिर त्यो बस्ला कस्तो, सत्य पनि हारेपछि।   दुर्योधनहरु चौडा छाती, बनाएरै हिंडिरहलान् बबुरो...

पूरै पढ्नुहोस्

कविताः मलाई फूल बन्नु छ

उद्धव देवकोटा २०८० भाद्र १४ १२:०१

मलाई फूल बन्नु छ किनकि फूलहरू उम्रिन्छन् र मुस्कुराउँछन् फक्रिन्छन् र मुस्कुराउँछन फूल्छन् र मुस्कुराउँछन् झर्छन् र मुस्कुराउँछन् चुँडिन्छन् र...

पूरै पढ्नुहोस्

साहित्यपोस्टका प्रकाशनहरू