साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका
Browsing Tag

असम

कथा – डाइनी

शैक्षिक प्रमूल्यदेखि कैयौँ टाढा रहेको, अन्धविश्वास र कुसंस्कारलाई नै जीवनको आधार मानेको अधम समाजलाई ज्ञानोद्दीप्त प्रकाशले नुहाउन खोज्ने अति उद्यमी मङ्गिराकी छोरीले अन्धकाराशक्त समाजको मस्तिष्कबाट कसिङ्गर निकालेर शिक्षाको मलिलो…

लघुकथा- स्वप्ना दिदी

कोरोना भएर आइसियूमा भर्ना गरेको आज पाँच दिन भयो स्वप्ना दिदीलाई । आज पो केही  भन्नुहुन्छ कि भन्ने  सोचेर प्रियाले डाक्टरको अनुहारतिर हेरिन् । डाक्टरले नि प्रियातिर हेरेर भने "आज हजुरको बिरामीलाई आइसियूबाट साधारण कक्षमा निकाल्दै छौँ,…

ऐनाभित्र जिन्दगीको रङ्ग: दार्जीलिङको समस्याको एक दस्ताबेज

भूमिका : कवि नयाँ वा पुरानो हुँदैन । कविता भाषाको सबैभन्दा प्रभावकारी अभिव्यक्ति हो र यस  अभिव्यक्तिलाई सही ढङ्गले प्रस्तुत गर्न सक्यो भने कवि सफल हुन्छ । कविका मनमा समय समयमा उब्जिएका भावहरूलाई सम्प्रेषित गरेर पाठक मनलाई आन्दोलित…

लघुकथा – बुढी बजू

गोदार कान्छी काम्न थालेकी करिब आठ महिना भयो । टाढा-टाढाबाट धामी आएर उनीको झारफुक गरिरहेका छन्। उफ्रिएर, घरमा लात्ती हानेर धूमचक्र गर्छिन् । सधैँ बेलुकी चिन्ता बस्थे धामीहरू । 'के भएको नि यो बीसै वर्षको उमेरमा' भनेर सबै…

असमी भाषाको कथाः चौहद्दी

हेमप्रसाद शर्मा हरनाथ दासको एउटा अलमस्त खालको बानी छ । यही बानीले गर्दा सहरका प्रायःजसो मान्छे उनलाई चिन्दछन्। सधैँ बेलुका यसो एक-दुई घुडकी सँगै तान्दै ग्यारेजका पुछारको कोठामा हरनाथसँग तासको अड्डा जमाउने, हरनाथका अत्यन्त अन्तरङ्ग…

विवशता

के गर्नु लेखेर, हेर्दैन पढ्दैन कसैले लेख्छु कथा-व्यथा दुनियाँको हुन्छ कि मानवताको कदर भनेर तर जसले हेर्नु, पढ्नु र जाग्नुछ ऊ ता बोल्दै बोल्दैन आँखै खोल्दैन निद्राबाट जाग्दैन दुनिया त आफ्नो भाग खान घोप्टिएको छ गिद्धझैँ एकोहोरो…

वीरेको व्यथा

''आमा, आज म पल्लो गाउँको काकाको घरमा जानुपर्‍यो है ?'' लुगाको पोको छलेर घर मालिकनीलाई वीरेले भन्यो । उनलाई केही भन्ने मौका नदिई कुर्सीमा बसेर जुत्ता लगाउँदै भन्यो "खेती गर्न आइपुगे भएन"? ''ल ल, वीरे जा,'' बाटो खर्च दिन भनेर कैलाशकी…

कोभिड-१९

बिनु अस्पतालको मेटर्निटी हलमा झुन्डिएको क्यालेन्डरलाई निकैबेरदेखि ध्यान गरिरहेकी हुन्छिन्। घडीको काँटा घुमेको घुमै छ। हिजो जहाँबाट सुरु भएको थियो, आज फेरि त्यहींबाट अघि बढिरहेको छ। यो समय पनि कहाँ जान हतारिएको हो खोई कसले बुझ्न सक्ने र?…

आमा ‘म’ घर फर्किदै छुँ

(१) आमा.........! विषाक्त कोरोना भाइरसले त्रसित भएको छ दुनियाँ सुन्दैछु चारै दिशा केवल लाशै-लाश गन्ती गरी रहेको अरे! रोगीको आत्मीयहरुको चित्कार सुन्दा-सुन्दै मलाई धेरै डर लाग्न थालेको छ आमा.........! कर्म थलो सबै स्तब्ध हुँदै…