साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

अदृश्य घाउ

Chovar Blues Mobile Size
युग्मी

साँझपख गोधुलीमा
एक्लै बसी भन्ज्याङमा
न्याउली रुँदै वह पोख्दा
विरही गीत मैले सुन्दा
एक्लै बसी मौन हुन्छु
तिम्रो निरन्तता टुट्दा
बिछोड भई रुँदै बस्दा
न्याउलीको गीत सुन्दा
यातनाको काँडाले घोची
मौनता मेरो टुटाउँदा

तिम्रो सम्झनाका तस्बिरहरु
अगाडि आई विम्बित हुँदा
कल्पित भई रुने गर्छु
तिम्रो माया टाढा हुँदा
घाउहरु धेरै भए
चोट त एउटै थियो

आँशुहरु धेरै थिए
पीडाको दर्द एउटै थियो
तिम्रो ममताको सागर सुक्दा
सुख्खा बालुवामा लटपटिएछु
पौडिदै संसार रचुँ भन्दा
दुरीले धेरै टाढा भएछु ।

प्रतिक्रिया
Loading...