साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

आँखा

महेश्वर शर्मा

मैले वर्षौंदेखि यी आँखाहरुलाई
साँधिरहेको छु
तिमीले देखेका सबै
सत्यहरु भन्न मिल्छ?

आँखाहरुको हृदयको भित्री गहिराईमा
भरिएको आगोले
यसरी डढेलो लगाएको छ कि
यिनीहरु
पानीले डढेलो लगाएको भन्नु पर्छ
रातलाई दिन भन्नुपर्छ र दिनलाई रात
ए आँखा तिमी भित्रको आगो
यसरी दन्किएको छ कि
तिमीलाई निभाउन
पानी होइन आगो नै चाहिने भएको छ

bahulako diary small and inside post

मेरो देशको माटो
हृदयमै टाँसेर बाँच्ने
मेरा देशका अरु आँखाहरू पनि छन्
ती आँखाहरुले माटोको सुगन्धमा
आफ्नै सिङ्गो बैंश घोलेर
एक जीवन बाँचिरहेका छन्
ती आँखाहरु हृदयको
भित्री गहिराईबाट
बगिरहेको सिङ्गो बैँशको झरी
बोकेर चुपचाप बाँचिरहेछन्
केवल बाँच्नकै लागि ।

सम्बन्धित पोस्टहरु

मजस्तै महरु

युगले जन्माएको म

उद्वेलित जीवनको मातले
हिर्काएका आँखाहरु
सत्य बोल्न छाडेको वर्षौं भो
आँखा धमिलो भएको छ
धमिलिएका आँखाहरुको
मस्तिष्क चल्नै छोडेर होला
सायद उनीहरुले
सेतो रङलाई कालो भनिदिन्छन्
र कालोलाई सेतो
आँखाले हेर्नु र हेरेजस्तो गर्नु फरक हुन्
हृदयले सत्य बोलेनेहरु आँखाले हर्छन् र?
आख़िर जीवनको आँखा त हृदयमै हुन्छ नि है??

मलाई आँखा
धमिलो भएका न्यायलयहरुसँग
आजभोलि खुब डर लागेर आउँछ
वर्षौंसम्म आफ्नै छोरीको
न्यायको निम्ति अन्तिम स्वास
पर्खिएर बाँचेकी आमाले
न्यायालयको
अन्तिम फैसला सुन्न नपाउँदै अस्ताइन्
अस्ताइसकेको सूर्यलाई
वर्षौंदेखि धमिलो आँखा बनाएर बसेका
आँखाहरुले फैसला सुनाए
र, भनिदिएं प्रमाण पुगेन ।

मेरो देशको माटो हृदयमा
टाँसेर बाँच्ने आँखाहरुले
सोधिरहेछन्
यी धमिला आँखा बनाएर बसेका
न्यायलयहरु कहिले भत्किएलान्?

प्रतिक्रिया
Loading...