साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

भट्टिकी साइँली

Chovar Blues Mobile Size

रहरले हैन बाध्यताले
मात्तिएका नशालु आँखाहरू सर्प कुदेझैँ
मेरो शरीरभरि दगुर्छन
बनावटी हाँसो हाँसेर रित्तो गिलासमा
मेरो थोत्रो यौवन निचोरिदिन्छु
एकैछिनको लागि
तिनको नजरमा मेरो भट्टी स्वर्ग हुन्छ ।

म समाजलाई खोज्छु
तर समाजले मलाई खोज्दैन
कसैका दाजु होलान्
कसैका भाइ होलान्
तर मेरो भट्टीमा छिर्नेजति सबै
मेरा लागि ग्राहक हुन
ग्राहक रिझाइसके पछि बेस्सरी रुन्छु
मेरा प्रत्येक आँसुका थोपामा
प्रष्ट देखिन्छन्
छोराछोरीको भविष्य
आमाको हाँसो
अनि बाको सपना ।

नियतीका कारुणिक नजरमा त म प्यारी छु
तर भलाद्मीको नजरमा
म समाजको दुर्गन्ध हुँ
कसैले बुझिँदिदैनन् मेरो विवशता
सयौँ मन रिझाएर पनि
एक्लो शून्यतामा बिताइरहेछु दिनचर्या
कहाँ देश !
कहाँ मानवता !

प्रतिक्रिया
Loading...