साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

आऊ हामी आगो फूल्ने रुख बनौँ

 

हाम्रा आँखाहरू चिथोरेर
उनीहरू
आकाशतिर हेर्दै चिच्याउँछन्

भन्छन्
आऊ हिर्काऊ यो घाम
आऊ फुटाऊ यो घाम
हाम्रो आङमा जब पनि पोखिने गर्छ तातो घाम !

गिद्धहरू
आफ्ना आँखामा
हरबखत आगो बोकेर हिँड्छन
द्रोर्णाचार्यले निष्कासित गरेपछि नै हो
एकलव्य तलतिर घोप्टो मुख लाएर बसेको
एकलव्यले औंली चुडायो
र देखाइदियो
अर्जुन र उसको रगत एउटै हो
उनीहरूले पत्याएनन्
वास्तवमा एकलव्य निख्खुर कालो छ
ऊ कुरुप छ
ऊ एकलव्य हो
ऊ जर्ज फल्योड हो
ऊ नवराज विक हो
ऊ दिपिका परियार हो
ऊ दीपशीला सुनार हो
ऊ जगत राम हो
ऊ रामलाल हरिजन हो ।

bahulako diary small and inside post

जातीय विभेद रङभेदकै कारण
घिच्रोमा
घुँडाले बेस्सरी थिचेरै
सडकबीच
निर्दोष जर्ज फ्लयोडहरू मारिन्छन्
त्यो अमेरिका यता
भारतमा पनि छ
नेपालमा पनि छ ।

घामबिनाको कालो संसारमा
हामी सुतेकै ओछ्यानमा
उनीहरू लुकेर आउँछन्
र बलात्कार गर्छन्
हाम्रो शरीर स्वाभिमान र त्यसपछि
हाम्रो अनुहारमा तातै नुनिलो पिसाब फेर्छन् ।

विरोध गर्ने हाम्रा टाउकाहरू कुल्चेर
हाम्रो लाशहरूमाथि उभिएर
उनीहरू गीतार बजाउँछन् ।

सास फेर्न गाह्रो भएको छ
हामी बाँचिरहेको मुलुकभित्र
सास लिन पाउनुपर्छ
मर्न अघि बोल्न पाउनुपर्छ सबले
जर्ज फल्योडले मर्न अघि बोले ।

लोकतन्त्रको बाघ
गर्जिने यो मुलुकमा
मजदुरहरू मारिन्छन्
छोरीहरू लुटिन्छन्
खोलाका बगरमा दलितहरूको हत्या गरिन्छ
न्यायको नाममा अन्याय गरिन्छ
सत्ता चुपचाप रमिता हेर्छ ।

हाम्रो छुटेको अनुहार
अब कस्ले खोज्ने ?
यो असमानताका साङ्गलाहरू चुडिनुपर्छ
लु बनौ न हामी विप्लवी
अब बरू उनीहरूले
बाघी घोषित गरोस् हामीलाई
यो युद्धमा हामी होमीनै पर्छ
आऊ हामी
आगो फूल्ने रूख बनौं !

 

प्रतिक्रिया
Loading...