साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

कविताः तिमी उदाउनु पर्छ

Chovar Blues Mobile Size
नारायण खनाल

निल्न खोज्दैछ
अजिङ्गरले
जुरेलीको गर्भबाटै
राष्ट्र प्रेमको भ्रुण
निभाउन खोज्दैछ
हुँडारले
उज्याला किरणहरू
कर्मठका आँतहरूबाट

कुँजो बनाएर
स्वाभिमानी चेत
लुट्न खोज्दैछ
शासकले
आमाको अस्मिता
नष्ट गरिदिँदा विवेक
स्वार्थले
निमोठिरहेछ माली
बगैँचाका फूलहरू

जोगाउनु छ
कर्तव्यको महिमा
एकताका हातहरूले
फुटाउनु छ बाँझो
पसिनाका बुँदहरूले
सक्नु छ जूनले
आकाशमा उदाउन
निरन्तर

उषाले
सिन्दूर भरिदिएर मात्र
कहाँ हुन्छ र
सगरमाथाको शिरमा
झण्डा फहराउनु पर्छ
स्वाभिमानको
सक्नुपर्छ चमेलीले
जनताका छातीहरूमा
हिम्मतको
मसाल बाल्न

लिपुको शिरमा बसी
गँड्यौला
र माहुरीको मुहारको
खुसी हेर्न आतुर छ सत्य
कञ्चनजङ्घाको शिरबाट
शान्तिको बिगुल फुक्न
आतुर छन् बुद्ध
आतुर छ नेपाली पन
छिमेकी गोमन टुटेको हेर्न

sagarmani mobile size

त्यसैले
जनताको भरोसा
उज्यालोको आधार
कर्म
र स्वाभिमानको
सूर्य उदाउनु पर्छ
मनको आकाशमा
सधैंभरि
किनकि
सत् पुज्य हुनु छ
सृजना फुल्नु छ
अनि
स्वाभिमानले
उडान भर्नु छ
नेपाली आकाशमा
हो, जून !
तिमी उदाउनु पर्छ
छिचोल्दै निस्पट्ट अँध्यारो
हो, रवि ! तिमी उदाउनुपर्छ
चिरेर निशालाई
नेपाली आकाशमा
किनकी
लिम्पियाको आँसु पुछ्नु छ
जनले सचेतताको
आँटिलो स्वाभिमानले।

 

अर्घाखाँची

प्रतिक्रिया
Loading...