साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

पिएस्पी चाम्लिङ राईका २ कविता

पिएस्पी चाम्लिङ राई

१. रहर

मेरो मृत्युत्सवमा
मलामीहरुले
कमसेकम
मात्र एकपटक भएपनि
मलाई सम्झिउँन् ।

bahulako diary small and inside post

२. एक लट रोईदिम, हाँस्दिम

युग बितेछ
मैले मलाई नसम्झेको
आज सम्झिएँ
एक लट रोइदिएँ अनि
एक लट हाँसिदिएँ

आफूले आफूलाई सम्झिनु पनि
एक प्रकारले ज्यूँदो हुनु रहेछ

हजुरलाई त थाहा नै छ
नरुने आँखाहरुले के के देख्छन्
नमुस्कुराउने ओठहरुले के के बोल्छन्

सम्बन्धित पोस्टहरु

कविता- हतार हतारमा

समय प्रतिबिम्ब

थाहा छ
कहिल्यै नरुनेहरुको आँखामा
कलेटी परेका हुन्छन बारुद
कहिल्यै नमुस्कुराउनेहरुको ओठमा
हाँसिरहेको हुन्छ बारुद

बारुद
बारुद विध्वंशक र विस्ष्फोटक हुन्छ
हजुरलाई थाहा नै छ बारुदमा जीवन हुन्न

खैर बहुत बरालिएछु म
बारुद आँखा र ओठमा

भन्नुस त

कसम खाएर भन्नुस

आफैलाई बेस्मारी सम्झिएर
आज कतै निस्वार्थ एक लट हाँस्नुभो

एकलट
खुद आफ्नै लागि रुनुभो ?

प्रतिक्रिया
Loading...