साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

कविताः सालिक

रमेश अधिकारी

सालिक आफै
बोल्दैन
सुन्दैन
कसैलाई हप्काउॅंदैन
कतै हिँड्दैन
कसैलाई दोष लगाउँदैन
कालो रंग बदल्दैन

शान्त छ
कुनै युद्ध लडेर आएको थकित सिपाही जस्तै

bahulako diary small and inside post

खुसी देखिन्छ
जीवनकालमा गरेका कामहरुको
सम्मान पाएजस्तै

सालिक अरुलाई
स्कुले विद्यार्थीलाई हिँड्दा तर्साउँदैन
पैदलयात्रीलाई हिलोले छ्याप्दैन
मुल्यदर बस्तुदर तोक्दैन
कालोबजारी गर्दैन
कसैलाई दोष आरोप लगाउँदैन
अपराधीलाई प्रशय दिदैन

सम्बन्धित पोस्टहरु

कविता-मेरा बा

जन्मदिनको शुभकामना बुवा

आधुनिक मानिसहरु
हेर्छन्
हेर्छन्
सनै
टोलाउछन्

दिनदिनै
आजित हुन्छन्
फरक दिन
नयाँ अवतार जस्तै देख्छन्
कुनै परलोकबाट आएको
धुलो मैलो र खिया लेउले गर्दा अनुहार प्रस्टाउॅंदैनन्

एक हुल जमात धुमिल हुदै प्रस्टिएको देखिन्छ
हेय दृश्टिले सालिकलाई उखालेर फाल्छन्

सालिक आजकाल

टुक्रिएको मन लिएर
आशा गोजीमा राखेर
पहिचान बेगर
खालीपेट
त्यही सडकको कुना कोप्चेरामा लम्पसार भएको बेखबर अनागरिक जस्तै भएको छ ।

प्रतिक्रिया
Loading...