साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

कविताः गुरु आज्ञा

फेरि पनि एकलव्य
द्रोणाचार्यको प्रतिमा अघि
थप अभ्यासमा व्यस्त देखिन्थ्यो
जब अभ्यास पूर्ण भयो
त्यसबेला झैं, यसपालि
ऊ द्रोणाचार्यको नजिकै परेन
उसले बुझिसकेको थियो
त्यसबेला हातको औंला मागे जस्तै
कुनैदिन गुरु दक्षिणा स्वरूप
उसको शिर पनि मागिन सक्थ्यो
धनुर्विद्यामा जब उ पारङ्गत भयो

चिरञ्जिवी दाहाल
सम्बन्धित पोस्टहरु
bahulako diary small and inside post

उसले शब्दभेदी वाण प्रहार गर्न
कत्ति पनि ढिला गरेन
त्यो शब्दभेदी वाण
अर्जुनहरुको मर्मस्थलसम्म पुग्यो
जब ती घाइते भए
एकलव्यलाई घेरामा पारियो
खै किन हो द्रोणाचार्य मौन देखिए
यसपटकको गुरु दक्षिणा
गुरुले नभइ अर्जुनहरूले माग गरे
त्यो पनि औंला होइन
मनको शंका जस्तै
उसको औंला होइन मनोभाव मागियो
अर्जुनहरु मनोभाव माग्दै थिए
द्रोणाचार्यबाट आज्ञा भयो
गरि खान दिनु
यसपटक लाई माफी भयो
किनकी
एकलव्यहरुले पटकपटक
हातका औंलाहरू चढाइ सकेका छन्
धेरै रगत बगाइ सकेका छन्
एकलव्यका औंलाहरू जुटाएर
न अङ्गुलिमाल बनिन्छ ?
न अब
रगतको होली खेल्न सकिन्छ !
गुरु आज्ञा पश्चात
धनुकाँड बोकेका अर्जुनहरु
आ-आफ्नो बाटो लागे ।

कालिका ६ चितवन ।

प्रतिक्रिया
Loading...