साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका
Sahityapost Book

व्यङ्ग्य कविता : ‘देश-मतदाता’ संवाद

Chovar Blues Mobile Size

यम घिमिरे

देश:  

उता ‘यति’ आयो यता ‘बतास’ चल्यो

बिचैमा ‘सैलुङ’ले कति कुम्ल्यायो

नजानी नजानी कनै घेरिएँ म

जति भागूँ भन्छु उति बेरिएँ म।

 

मतदाता:    

ललाई, फकाई, घुर्क्याई, धम्क्याई

मासुभात ख्वाई दारु नि चढाई

नजानी नजानी छिनी लट्टो भोटको

आफू माथि उक्ले तल झट्टी चोटको।

 

देश:

तिमी भोट दिने तिमी बुई बोक्ने

क्विन्टल माला गाँसी जिउ शरीर छोप्ने

अनि रुने दिनरात धारे हात लाई

बुद्धि आएन तिम्रो के खान्छौ ए भाइ।

 

मतदाता:

सबैलाई बोकिन आफ्नै नेता बोकेँ

राम्रा मान्छे भन्नु यिनै भनी खोकें

आफ्नो पाटीलाई त गर्नै पर्यो क्यार्नु

हामीले त तिम्लाई के खाई बिगार्नु।

 

देश:  

दोष जति जम्मै अरुलाई लगाई

आफ्नाले लुटेको नदेख्ने तँलाई

सिस्नोपानी पैले यतै हानूँ कि म

बिराएको सम्झी सच्चिएर बोल तँ।

 

मतदाता: 

थोरै आउला भागमा मह दुध घिउ

भनी बेसमारी गरेँ जिउ जिउ

साला नाती साली सम्धीलाई पोसे

सुको नि छिराएनन् बरु भाको खोसे।

 

देश:  

सबैले मिलेर लुट्यौ लुछ्यौ तन यो

दुखेको छ भित्रैदेखि मेरो मन यो

तेरा हातमा छ भोटको तालाचाबी

तर बुद्धि छैन फेर्ने यी तथापी।

 

मतदाता:      

मेरा हातमा त झण्डा छ पाटीको

युवा नेता हाम्रै उमेरले साठीको

कालोलाई सेतो सेतोलाई कालो

भन्न सिकाउँछन् समाती कठालो।

 

देश:  

हुन्न विवेक फुक्का झण्डामा बसेर

बरु काँसी जानू खरानी धसेर

अबको भोटमा झण्डा होइन बुद्धि

कति चेत्छस् बाबै पखालेस् कुबुद्धि।

 

मतदाता:         

पाटीले पठाउँछ यसलाई भोट दे भन्छ

को को कता जान्छ औँला भाँची गन्छ

पढेको इमानी चुनूँ भन्छ मनले

थाहा पाए हान्छन् कारबाहीको घनले।

 

देश:

झण्डाको वशैमा विवेक बेची खाने

तँ त कैदी रैछस् अब चिनेँ जानेँ

भर तेरै तै नि लाग्दछ मलाई

फेर्दे भोटले नेता नरुवा मलाई।

 

मतदाता:

हिंग बाँधेको टालो नसुँघी मलाई

निन्द्रै पर्दैन के थाहा तिमीलाई

हाम्रा त ठिकै थे विपक्षीले भ्याए

तिमीलाई चिथोरी महलै उठाए।

 

देश:   

म त माटो पानी बतास खोला झर्ना

लमतन्न भूगोल के सक्छु र गर्न

तँ जनता जनार्दन बिकिस बुद्धि टाली

भने मेरो देह खाला को सम्हाली ?

 

मतदाता:   

परिवन्दमा छु हुने आसमा छु

देश देश भन्दै पाटीबासमा छु

कमाउनु छ मैले पनि उनले जस्तै

एउटा घर र कार त नहुँदा नि कस्तै।

 

देश:  

जात हेर्छौ नाक हेर्छौ भोट हाल्दा

के जान्छ तिमेरको निफनेर फाल्दा

पढेको, गुनेको बुझेको जगत

चुनी गर्देऊ छलको जमानत जफत।

 

मतदाता:

ललाई, फकाई, घुर्क्याई, धम्क्याई

मासुभात ख्वाई दारु नि चढाई

नजानी नजानी छिनी लट्टो भोटको

आफू उक्ले माथि तल झट्टी चोटको।

 

देश:    

उता ‘यति’ आयो यता ‘बतास’ चल्यो

बिचैमा ‘सैलुङ’ले कति कुम्ल्यायो

नजानी नजानी कनै घेरिएँ म

जति भागूँ भन्छु उति बेरिएँ म।

 

लेखक परिचय
प्रतिक्रिया
Loading...