साहित्यपोस्ट
नेपाली भाषा र साहित्यको सम्पूर्ण पत्रिका

मान्छे र इतिहास

Chovar Blues Mobile Size

समयको ऐनामा
आ–आफ्नो अनुहार हेरेपछि
आफ्नै अनुहारलाई सर्वश्रेष्ठ घोषणा गरेर
एउटै बाटोमा हिँड्न नसकेर
जमिन छाडेर
आकाशसम्म भाग लगाउँदै
आफूलाई प्रमाणित गर्न
छरिएर हिँडेको मान्छे
आज
एकै समय मृत्युु भोगिरहेछौँ ।


दुःखको मरुभूमिमा अभावको तिर्खाले
मरिरहँदा
आँसुको महासागरमा डुबेर
मरिरहेको तिम्रो मृत्युु सहज देखिरहेछ ।


भोकको काँडाले उनिएर
मर्दैगर्दा
सुखको बगैँचामा उन्मादकै फूलले किचिएर
मरिरहेको तिम्रो मृत्यु सुन्दर देखिरहेछु ।

मृत्यु आफैँमा कति सहज हो
थाहा छैन ।
तर
हामी
एकअर्काको मृत्युलाई सहज देखिरहेका छौँ ।

मान्छे
सर्वश्रेष्ठ प्राणी कसरी भयो ?
जसले मृत्युु पनि अरूको सहज देख्छ ।

बाँचेकाहरू
अझै
सर्वशक्तिमान बन्ने लोभमा
आफूजस्तै मान्छेलाई दुश्मन घोषणा गरेर
जीवनको आयतन नापेर
निरन्तर बनाइरहेछ मृत्युको क्षेप्यास्त्र ।

sagarmani mobile size

मान्छे
खुब माया गर्छ आफ्नो अस्तित्वको

चाहान्छ आफ्नो इतिहास लेखाउन ।

कुनैदिन
क्षेप्यास्त्रलाई नै
आफ्नो अस्तित्वको लोभ

लागेर आयो भने
मान्छेको अस्तित्व के होला ?
कसले लेखिदेला शक्तिशाली मान्छेको पराक्रम ?
कसले पढिदेला गौरवशाली इतिहास ?

त्यसबेला
हावाहरूलाई चलिरहन
नदीहरूलाई बगिरहन
चराहरूलाई उडिरहन
फूलहरूलाई फुलिरहन
पृथ्वीलाई घुमिरहन
प्रकृतिलाई बाँच्न
मान्छेको इतिहास आवश्यक होला कि नहोला ?

प्रतिक्रिया
Loading...